Αφιέρωμα – Stairway to the STARZ



Δεν είναι λίγες οι φορές που όλα αυτά τα χρόνια έχουμε ακούσει για αδικημένους καλλιτέχνες, για groups που δεν έχουν αναγνωριστεί όσο θα έπρεπε κλπ. Μεγαλώνοντας καταλαβαίνουμε πως η αλήθεια είναι πάντα κάπου στη μέση, καθώς πολλοί είναι επίσης αυτοί που έχουν αδικήσει τον εαυτό τους. Τέλος είναι και εκείνη η σπάνια κατηγορία εκείνων που συμπλήρωναν τη μεγάλη εικόνα μιας εποχής και ενός υποείδους, χωρίς ποτέ να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο, κατά μία έννοια ενός “Σκότι Πίπεν” της μουσικής, χωρίς να παραγνωρίζουμε φυσικά την τεράστια αξία του Σκότι. Μια τέτοια περίπτωση είναι οι Starz από το New Jersey. Ή μήπως όχι;


O ήχος της “ακτής του Jersey” (Jersey Shore) ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένος στις αρχές των 70s. Μιλάμε για το rock n roll πριν του δώσουν μια συγκεκριμένη pop μορφή οι Beatles, περασμένο όμως μέσα από το πρίσμα των παραδόσεων των κατοίκων στην ακτή του Ατλαντικού Ωκεανού, φυσικά στο New Jersey. Κι όταν αναφερόμαστε σ’αυτήν την περιοχή μιλάμε για τη μεγάλη ιταλο-αμερικανική παράδοση που διαιωνίστηκε ουκ ολίγες φορές στην τέχνη, από το Νονό του Κόπολα και τις πάμπολες αναφορές στην ιταλική κουλτούρα, μέχρι καλλιτέχνες όπως ο Springsteen και κυρίως ο Jon Bon Jovi με το φιλολαϊκό προφίλ τους. Από την ήχο του Jersey Shore ξεχώρισαν πολύ γρήγορα οι Looking Glass, οι οποίοι το 1972 πατήσανε κορυφή με το “Brandy (You’re a fine girl). Ήταν από τις στάχτες των Looking Glass λοιπόν απ’όπου προέκυψαν οι Starz, με τον τραγουδιστή Michael Lee Smith (αδερφό του Rex Smith που είχε κάνει επιτυχία με την παράσταση Grease στο Broadway ενώ ήταν και ο πρώτος που υποδύθηκε τον χαρακτήρα Daredevil στην τηλεόραση) να είναι από τις τελευταίες προσθήκες, όταν και αποφασίστηκε η ξεκάθαρη hard rock κατεύθυνση του group, μακριά από τις όποιες Looking Glass καταβολές. Όσο για το όνομα, παρόλο που τα μέλη του group δεν ενθουσιάστηκαν  στην αρχή, είδαν το λογότυπο που είχε δημιουργηθεί για το συγκρότημα τους και πείστηκαν μονομιάς. 


Οι Starz ήταν λίγο πολύ μέλος ενός άλλου big 4, από τα πολλά που καθιερώθηκαν στη ροκ μουσική, χώρια φυσικά από το πλέον γνωστό και διάσημο, αυτό του αμερικανικού thrash. Μιλάμε για τη μεγάλη τετράδα των Kiss, Starz, Angel και Legs Diamond, των groups δηλαδή που με πρωτεργάτες φυσικά τους Kiss πήρανε από τα μέσα των 70s κι έπειτα την glam κληρονομιά του David Bowie, του Bolan, των Sweet, των New York Dolls και των πρώιμων Aerosmith, την μπόλιασαν με μπόλικο hard n heavy της εποχής και δημιούργησαν το υβρίδιο που έθεσε τις βάσεις για την εκτόξευση του hair metal στα 80s, το υβρίδιο πάνω στο οποίο πάτησαν πρώτοι οι Motley Crue και οι μεγάλοι Hanoi Rocks. Ο δισκογραφικός πλούτος των εν λόγω groups, ειδικά την περίοδο 1975-1980, είναι πέρα κάθε προσδοκίας και σε καμία περίπτωση δεν καλύπτεται από την σχολαστική ακρόαση ενός Destroyer ή ενός Love Gun. Οι Angel, πνευματικό παιδί του μεγάλου Gregg Giuffria που μεγαλούργησε με Giuffria και House of Lords, οι Legs Diamond με ένα σερί εκπληκτικών δίσκων εκείνη την εποχή, οι Starz που θα αναλύσουμε στη συνέχεια, όλοι τους μαζί συνέθεσαν ένα ασταμάτητο juggernaut που μέχρι σήμερα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι μιας σοβαρής και ενημερωμένης hard rock δισκοθήκης, ιδίως αυτής που ασχολείται με τις βάσεις και τις πρώτες δόξες του είδους. 


Το μεγάλο πρόβλημα των Starz ήταν ξεκάθαρα ότι έπεσαν πάνω στην εκτόξευση του φαινομένου που λεγόταν Kiss, σε δυσθεώρητα ύψη. Την ίδια στιγμή που οι περισσότερες μπάντες ήταν studio-περιοδεία και ξανά studio-περιοδεία, οι Kiss με μπροστάρη την παμπόνηρη αλεπού Gene Simmons θα δημιουργήσουν ένα brand το οποίο δε θα μοιάζει με κανένα ως τότε, θα πουλάει κάθε είδους merchandise σαν φρέσκο ψωμάκι, από κιθάρες, skateboards μέχρι και σαλιάρες για μωρά, γενικότερα θα χαρακτηριστεί από μία στρατηγική marketing που δεν είχε βιώσει ποτέ ο ροκ κόσμος, πολύ αμφιβάλλω δε αν βίωσε ποτέ και αργότερα. Αν κλείσουμε την παρένθεση των Kiss και σταθούμε αποκλειστικά στο μουσικό κομμάτι, θα απολαύσουμε από τους Starz εξαιρετικού ύφους hard rock με power pop προεκτάσεις. Η κολλητική μουσική των Starz χαρακτηρίζεται από τα πολύ καλά μεστά και ζεστά φωνητικά του Smith, εξαιρετικά refrain όπως απαιτεί το είδος και κυρίως, μια σειρά από φοβερά hard rock ριφάκια, στο στυλ των δύο θρυλικών πρώτων albums των Kiss, του ομώνυμου και του Hotter than Hell. To hard rock τους είναι απλό αλλά πιάνει πολύ εύκολα το ζητούμενο, ήτοι τη διασκέδαση μέσα από 3λεπτα και 4λεπτα τραγούδια ικανά να γεμίσουν με όμορφο τρόπο τα αυλάκια του βινυλίου. Η μουσική τους είχε κατά βάση καλοκαιρινή θα λέγαμε διάθεση, κάτι που διατηρήθηκε για 4 λίγο πολύ ισάξια albums μέχρι την πρόωρη διάλυση τους. Και λέμε λίγο πολύ ισάξια γιατί παρά την αδιαμφισβήτητη ποιότητα όλων των κυκλοφοριών τους, το ομώνυμο Starz και το Violation που ακολούθησε λογίζονται μέχρι σήμερα τα πλέον κλασικά albums τους. Και πως να μη συμβεί κάτι τέτοιο όταν τραγούδια όπως τα Detroit Girls, Cherry Baby, Violation, Subway Terror, Monkey Business, Over and Over και άλλα, αποτελούν ύμνους που όχι μόνο θα στέκονταν, αλλά θα ξεχώριζαν σε οποιοδήποτε κλασικό Kiss album βάζει το μυαλό σας. Φανταστείτε τη μουσική των Spinal Tap, μουσική εξαιρετική για “φανταστική” μπάντα, σε πιο χαρούμενη διάθεση και με καλύτερα φωνητικά. Κάτι που συνεχίστηκε και στα δύο τελευταία albums της μπάντας, τα Attention Shoppers και Colliseum Rock. Το Shoppers (στο οποίο το μπάσο αναλαμβάνει ο Orville Davis των southern rockers Hydra) χαρακτηρίζεται από ελάχιστα πιο καλογυαλισμένο ήχο, ωστόσο το χειμαρρώδες Good Ale We Seek και το Thin Lizzy-κό Don’t Think δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης του δίσκου. Τα ίδιο λίγο πολύ και στο κύκνειο άσμα Colliseum Rock με το Don’t Stop Now και το εισαγωγικό So Young So Bad να ξεχωρίζουν. Είναι μάλλον αργά όμως για τους Starz, με το punk και το new wave να κυριαρχούν, τη disco να ζει τις τελευταίες στιγμές μεγαλείου της και το glam rock να ετοιμάζεται για ένα μεγάλο διάλλειμα. Η Capitol Records δεν τους ανανεώνει και το group διαλύεται για να επανενωθεί αρκετά χρόνια αργότερα με τον δίσκο επανένωσης που περνάει και δεν ακουμπάει..


Η πρώτη μου επαφή με τους Starz ήταν μέσω του Tommy Thayer. Μιλάμε για τον άνθρωπο που είχε κι έχει το βαρύ φορτίο να γεμίζει τα παπούτσια του Ace Frehley στους Kiss μέχρι και σήμερα. Η πρώτη του μπάντα, οι εξαιρετικοί Black n Blue, μας δώσαν ουκ ολίγα δείγματα ποιοτικού hair metal στα μέσα των 80s, και στις φωτογραφίες ο Thayer καμαρώνει με τα Starz μπλουζάκια του. Αυτή είναι όμως η βιομηχανία, οι Kiss ετοιμάζονται για άλλη μια farewell περιοδεία, οι δε Black n Blue και Starz ευχαριστούν το κοινό και τους εαυτούς τους με τις reunion συναυλίες τους. Για τους (κάθε) Starz, οι ευλογίες και ευχαριστίες του κάθε Thayer, των κάθε Motley Crue και των κάθε Ratt που πίνουν νερό στο όνομα τους, είναι η ανταμοιβή που τους αποδεικνύει ότι καλώς πράξανε όλα αυτά τα χρόνια. Ψαχτείτε. Ένα γκρουπ θησαυρός.

Δισκογραφία: 


1976 Starz

1977 Violation

1978 Attention Shoppers!

1978 Coliseum Rock

1992 Requiem

Μπάμπης Καλογιάννης


Πηγές φωτογραφιών:


thefinalvinyl.com

getty images

20 Προβολές0 Σχόλια