50th Anniversary : 1972 pt. IV

Η διερεύνηση του μουσικού πλούτου του 1972 συνεχίζεται. Κάθε φορά και άλλα τέσσερα albums που γιορτάζουν τα 50 τους χρόνια, albums διαφορετικά μεταξύ τους, με τον τίτλο του magnum opus κάποιου καλλιτέχνη, ή του ελπιδοφόρου ξεκινήματος. Για το τέταρτο μέρος του αφιερώματος, περνάμε από ακουστικό folk και rock n roll, μέχρι και το βαρύ progressive που σμιλεύτηκε και μεγαλούργησε στο πρώτο μισό της δεκαετίας. Πάμε λοιπόν.


Neil Young - Harvest


Έχοντας δύο εξαιρετικά albums στις αποσκευές του με τα Everybody knows this is Nowhere και φυσικά το After the Gold Rush, o Neil Young στο folk ακουστικό μονοπάτι για το οποίο τόσο πολύ αγαπήθηκε. Το Harvest είναι αναμφισβήτητα μία από τις κορυφαίες στιγμές του, δίνοντας στους fans τουλάχιστον 3 κλασικά και ως σύνολο μια κυκλοφορία η οποία μπαίνει άνετα στο top 5 των albums του καλλιτέχνη. Η έλλειψη του ηλεκτρικού στοιχείου διόλου δεν ενοχλεί, από τη στιγμή που η ποιότητα τραγουδιών όπως το συγκλονιστικό Old Man και το hit του δίσκου Heart of Gold δεν αφήνει περιθώρια για αμφισβήτηση. Το Alabama, ως συνέχεια από το Southern Man του προηγούμενου δίσκου, νευρίασε για τα καλά τους Lynyrd Skynyrd με τους στίχους που στηλίτευαν τον τρόπο ζωής στον Αμερικανικό Νότο, δίνοντας του έτσι την έμπνευση για τη μεγαλύτερη τους επιτυχία ever, το Sweet Home Alabama φυσικά. Σε μια σκοτεινή ψυχολογικά περίοδο για τον ίδιο, ο Neil Young θα αφιερώσει το αγαπημένο Needle and Damage Done σε φίλους του οι οποίοι δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν από τα δίχτυα της ηρωίνης (περισσότερα εδώ : Stories Behind the Songs : Neil Young - Needle and the Damage Done (vinylian.gr))


Rolling Stones - Exile on Main St.


Ηχογραφημένο μέσω ενός κρεσέντου μποέμικης ζωής, κάπου ανάμεσα σε μια βίλλα στη Νότια Γαλλία και σε ένα κινητό τροχόσπιτο-studio, ανάμεσα σε βουνά ουσιών και με διάσημους επισκέπτες όπως ο John Lennon και ο guru της beat generation, William S. Burroughs, το Exile on Main St. βρίσκει τους Rolling Stones απόλυτα συνειδητοποιημένους όσον αφορά την αποστολή τους σε αυτόν τον κόσμο, ως "παρανόμων με όπλο τα blues" κατά τον Jagger. Σε αντίθεση με τους έτερους τεράστιους της British Invasion, τους Beatles (τουλάχιστον για τα πρώτα τους χρόνια), οι Stones δεν έδειξαν ποτέ το παραμικρό ίχνος πουριτανισμού, μιλώντς ανοιχτά για θέματα όπως το σεξ, η ηδονή, οι υλικές απολαύσεις κλπ. Στο εν λόγω album, το νιοστό πολύ καλό σε μια εξαιρετική σειρά δίσκων της εποχής (η τετράδα των early 70s Sticky Fingers, Exile on Main St, Goats Head Soup και It's only Rock n Roll είναι πράγματι ανεπανάληπτη, χώρια το τεράστιο Let it Bleed μιας άλλης εποχής), η μουσική έχει ξεκάθαρα ως βάση τα blues, με διάφορα ψήγματα από country rock, folk, americana αλλά και πολύ rock n roll, να είναι φυσικά καλοδεχούμενα.


Genesis - Foxtrot


Η απαρχή της μαγικής τριάδας των Genesis μαζί με Selling England by the Pound και The Lamb Lies down on Broadway. Το Foxtrot, τέταρτο album του group και δεύτερο με Phil Collins και Steve Hackett στη σύνθεση τους, αποτελεί τη στιγμή που η ομάδα έχει δέσει για τα καλά, πηγαίνοντας το ευφυές progressive rock της σε άλλο επίπεδο. Το hammond organ του Tony Banks θα δώσει πολλά στον ήχο των Genesis, ενώ η συνθετική ευφυία και σκηνική παρουσία του Peter Gabriel θα αποτελέσουν σημείο αναφοράς για το prog rock των 80s, με κυριότερο μαθητή του τον Fish και κατ' επέκταση τους Marillion. Εντυπωσιακό μπάσιμο με Watcher in the Skies, σε μια σύνθεση που λογικά οι Geddy Lee και Alex Lifeson άκουσαν και μελέτησαν εξωνυχιστικά, το υπόλοιπο album σε πολύ υψηλά επίπεδα, με εναλλαγές ταχυτήτων και θεμάτων, καθώς και όλα τα groups να συμμετέχουν εξίσου στη μουσική και τους στίχους. Highlight του δίσκου φυσικά το 23λεπτο Supper's Ready, για πολλούς το απόλυτο αριστούργημα των Genesis, μια δαιδαλώδης σύνθεση επηρεασμένη τόσο από τη θρησκεία όσο και από προσωπικά βιώματα, μια σύνθεση που αποδεικνύει επίσης και το πόσο μεγάλος και υποτιμημένος drummer ήταν ο Collins.


Scorpions - Lonesome Crow


Ντεμπούτο album για τους αγαπημένους Scorpions που θα γιορτάσουν τα 50 τους χρόνια με μια συναυλία στη χώρας μας, με support τον Alice Cooper. Φρέσκοι ως επαγγελματική μπάντα αλλά εντελώς άπειροι γύρω από τη βιομηχανία, θα κυκλοφορήσουν έναν δίσκο που δείχνει να ψάχνεται ως προς το χαρακτήρα και την προσωπικότητα του συγκροτήματος που φέρει την υπογραφή του. Από μπαλαντοειδή που στη συνέχεια έγιναν το σήμα κατατεθέν, μέχρι τραγούδια που ακούγονται ως συνέχεια της 60s blues rock ψυχεδέλειας, αλλά και straight rockers, το Lonesome Crow παρουσιάζει ένα πολύ ελπιδοφόρο group που ωστόσο γίνεται φανερό πως έχει κάποιο δρόμο να διανύσει προς τη δημιουργία προσωπικής ταυτότητας και την αντίστοιχη επιτυχία. Στη σύνθεση του group και ο 16χρονος Michael Schenker, που λίγο αργότερα θα έφευγε για να δημιουργήσει μία από τις μεγαλύτερες ροκ "αυτοκρατορίες" της δεκαετίας, αυτή των UFO. Θα τον αντικαταστήσει ο χίππης στην ιδεολογία και ντύσιμο Uli Jon Roth, που επηρεασμένος από τον Jimi Hendrix θα συμπληρώσει εξαιρετικά τη συνθετική ομάδα των Rudolf Schenker και Klaus Meine, κυκλοφορώντας έτσι το υλικό της αγαπημένης πρώτης περιόδου των Scorpions.


Μπάμπης Καλογιάννης

38 Προβολές0 Σχόλια