At the Movies : Mötley Crüe - The Dirt

Έχουν περάσει κιόλας τρία χρόνια από την κυκλοφορία του The Dirt, της αυτοβιογραφικής ταινίας των Motley Crue. Οι πιο πολλοί από εμάς περιμένανε την ταινία με την προσμονή του φανατικού οπαδού, ως εκ τούτου κανείς δεν περίμενε τους συντελεστές στη γωνία, για τυχόν ιστορικά λάθη ή ατέλειες που αναλύονται υπό κινηματογραφικό πρίσμα. Ο χρόνος που κύλησε άφησε χώρο στο The Dirt, ώστε να πλασαριστεί εκεί όπου ακριβώς του άρμοζε, στο μουσικό και κινηματογραφικό γίγνεσθαι. Το που είναι αυτό, θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε στις επόμενες γραμμές.


Φυσικα, το SPOILER ALERT (!) είναι κάτι παραπάνω από δεδομένο.


Ο Nikki Sixx (τον υποδύεται σε μια αξιοπρεπέστατη performance ο Douglas Booth) σε βάζει κατευθείαν στο νόημα με το που ξεκινάει το trailer της ταινίας. Οι Motley Crue έγιναν για μια περίοδο το μεγαλύτερο όνομα στην Αμερική, το μεγαλύτερο όνομα στον κόσμο. Η μουσική τους και το attitude ξεπέρασε τους εαυτούς τους και η χημεία των τεσσάρων έγινε αφορμή για το μεγαλύτερο rock n roll party που στήθηκε ποτέ. Επιτυχία, φήμη, άπειρα χρήματα, καταχρήσεις, party, γκρούπιζ, υπερβολή και πολλά, πάρα πολλά, μα πάρα πολλά ναρκωτικά. Όλη αυτή η extravaganza που απομνημονεύτηκε στο βιβλίο The Dirt του 2001, έσκασε στις οθόνες μας πριν από τρία χρόνια περίπου, από το άγιο Netflix. Τα συναισθήματα που μαζεύτηκαν, πολλά και διαφορετικά. Η συγκίνηση ακόμα μεγαλύτερη. Οπότε ταυτόχρονα η ανάγκη για μια πιο ψύχραιμη και αντικειμενική ματιά, επιτακτική.


Όπως μπορεί να φανταστεί κανείς, δε γινόταν να καλυφθεί ολόκληρη η περίοδος των 38 μέχρι και την κυκλοφορία της ταινίας ετών και στο κάτω κάτω της γραφής, κάτι τέτοιο δε θα είχε και νόημα. Η ταινία καταπιάνεται με την εποχή κατά την οποία οι Motley και οι περιπέτειες τους έγιναν συνώνυμο της υπερβολής. Τα θρυλικά 80s. Η δημιουργία του group μέσα από την πάλη και το όραμα ενός απόκληρου της ζωής, του Nikki. Η μετατροπή του Tommy Lee, από γόνο συντηρητικής οικογένειας με ελληνική αύρα (Ελληνίδα η μητέρα του, πρώην Μις Ελλάς), σε έναν από τους μεγαλύτερους αλητάμπουρες που ανέβηκαν ποτέ στη σκηνή. Η σωτηρία του τριαντάρη Mick Mars που έχοντας ήδη δει την άσχημη πλευρά της ζωής, δίνει στον εαυτό του μια τελευταία μεγάλη ευκαιρία. Και τα καταφέρνει. Και μετά ο Vince Neil. Ένας γνήσιος Καλιφορνέζος που βρέθηκε την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο σημείο, κι έτσι η ζωή του τα έδωσε όλα. Ακόμα και τον χειρότερο εφιάλτη του να χάνεις το ίδιο σου το παιδί. Πολύ σωστά η ταινία προσπερνάει με συνοπτικές διαδικασίες την περίοδο του John Corabi και επικεντρώνεται στο reunion και τον τρόπο με τον οποίο αυτό επετεύχθη, αν και προφανώς αφήνει πολλές τεχνικές λεπτομέρειες απ'έξω (λέγε με managers κλπ). Οι Motley Crue ήταν σίγουρα πολλά περισσότερα από ένα συγκρότημα, ήταν μια συμμορία, ήταν μια οικογένεια. Για την ακρίβεια ήταν η μόνη οικογένεια που γνώρισε ο Nikki Sixx και δεν υπήρχε να την αφήσει να εξαφανιστεί. Ακόμα κι αν το ίδιο το γκρουπ δεν ηχογραφούσε την παραμικρή extra νότα.



Ακούστηκαν και οι γκρίνιες. Για τις ιστορίες με την Pamela Anderson (που η ταινία αγνόησε παντελώς) και τα αντίστοιχα μπλεξίματα που είχε ο Tommy με το νόμο. Ίσως όμως να αποδόθηκε και δικαιοσύνη έτσι. Η κατά τα γνωστά και άλλα εκθαμβωτική Pamela ήταν η αφορμή για να γνωρίσει τους Crue το αδηφάγο κοινό της κλειδαρότρυπας. Τίποτα παραπάνω. Ναι, η Pamela Anderson δεν είχε θέση σ'αυτό το αυτοβιογραφικό story. Ακόμα κι ο μακαρίτης Randy Castillo, που με μαεστρία ταλαιπώρησε τα τύμπανα στο εξαιρετικό New Tattoo του 2000 (τσεκάρετε το όσοι δεν) δεν αναφέρεται πουθενά, καθώς μόνο ένας κουτός δεν μπορεί να αντιληφθεί πως το φαινόμενο Crue ήταν ταυτόσημο με τη χημεία των τεσσάρων. Παρεπιπτόντως να πούμε πως το εξώφυλλο του New Tattoo ήταν εμπνευσμένο από το Tattoed Millionaire του Bruce Dickinson, του οποίου η σύζυγος, σύμφωνα με το The Dirt, είχε την περιπετειούλα της με το Nikki. Νομίζω πως κάτι τέτοιο θα μας αποτελείωνε εάν εμφανιζόταν στην ταινία οπότε πάλι καλά...



Το μεγάλο στοίχημα της κινηματογραφικής μεταφοράς του The Dirt ήταν φυσικά η προσομοίωση στη οθόνη των προβλημάτων και των εντάσεων, που οι Motley Crue αντιμετώπισαν ουκ ολίγες φορές στην καριέρα τους, ειδικά στην ξέφρενη πρώτη δεκαετία αυτής. Από τον τραγικό θάνατο του Razzle των Hanoi Rocks, μέχρι τον πάτο που έπιασε ο Vince, τόσο με τη μπάντα αλλά κυρίως με το οικογενειακό του δράμα, η ταινία δεν αφήνει ούτε λεπτό να περάσει χωρίς να καταδείξει την επίδραση των τραγωδιών αυτών στο group καθεαυτό. Και το κάνει με εξαιρετικό τρόπο, ιδίως με την εξέλιξη των χαρακτήρων. Βλέπουμε το party animal που λέγεται Vince, από το "εδώ πατάω εκεί βρίσκομαι" των ημερών της Sunset Boulevard, να μετατρέπεται στον πιο στοργικό πατέρα και αντίστοιχα στην πιο τραγική ίσως φιγούρα της ταινίας προς το τέλος αυτής. Βλέπουμε τον Tommy Lee να έρχεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεων του και να ωριμάζει, κυρίως μέσα από τη σχέση του με το συνοδοιπόρο Nikki. Η ταινία, θα μπορούσε να πει κανείς, πως χωρίζεται σε δύο μέρη, όπως κάποτε αντίστοιχα το μνημειώδες Κουρδιστό Πορτοκάλι του Kubrick χωριζόταν στην ξέφρενη πρώτη ώρα των πολύχρωμων δισκοπωλείων και των ημερών της ultraviolence, με το δεύτερο μέρος να πραγματεύεται σε μουντά σκοτεινά χρώματα τη ζωή του Alex Delarge από τη φυλακή κι έπειτα. Έτσι κι εδώ έχουμε την πεμπτουσία ενός group όπως οι Crue στο πρώτο μέρος, δηλαδή όλη η extravaganza των 80s, με το δεύτερο μισό να σε καθηλώνει και να περιγράφει με τον πλέον αποστωμοτικό τρόπο του τι σημαίνει να είσαι ένα τόσο επιτυχημένο συγκρότημα. Κυρίως όταν δεν ξεχνάς από που έχεις ξεκινήσει.



Κατά τις μελλοντικές αναφορές στην ταινία, σίγουρα ως ερμηνεία θα μνημονεύεται περισσότερο αυτή του Iwan Rheon, του μισητού Ramsay Bolton του Game of Thrones. Έχοντας τον αέρα της τεράστιας επιτυχία της σειράς, από υποκριτικής άποψης ο Rheon στέκεται ένα σκαλί παραπάνω από τους υπόλοιπους, υποδυόμενος με μαεστρία τον ώριμο, κατασταλαγμένο, και τραγική σε σημεία φιγούρα Mick Mars, παίρνοντας θα έλεγε κανείς αρκετές φορές την ταινία στους ώμους του. Οι Douglas Booth και Daniel Webber σε αξιοπρεπείς ερμηνείες των Nikki και Vince, ενώ ο rapper Machine Gun Kelly υποδύεται έναν πιο ανθρώπινο σε σημεία Tommy Lee, σε μια ερμηνεία που σε κάνει να αναρωτιέσαι πως αυτός ο άνθρωπος εξελίχθηκε στον πλέον διαβόητο παλαβό του κάθε λογής tabloid. Ειδική μνεία στον Tony Cavalero που υποδύεται τον Ozzy Osbourne σε μια σκηνή η οποία θα μνημονεύεται μεταξύ των ανά τον κόσμο σινεφίλ για πολλά χρόνια. Τέλος, ο βετεράνος πλέον David Costabile (Breaking Bad, Suits, Billions κλπ) υποδύεται τον μεγάλο μάνατζερ Doc McGhee και προσθέτει άλλη μια εξαιρετική ερμηνεία στο πλούσιο βιογραφικό του.



Το The Dirt ήταν ένα στοίχημα το οποίο κερδήθηκε. Η προσπάθεια των δημιουργών (και του ίδιου του group) να περιγράψει με γλαφυρότητα, όλα εκείνα τα στοιχεία που εδραίωσαν τους Crue ως την πλέον διαβόητη rock μπάντα του πλανήτη, στέφεται με επιτυχία, μέσα από ένα συνδυασμό πολύ καλών ερμηνείων, συμπαγούς σεναρίου με ροή και πολύ καλών σκηνικών. Η επιτυχία της ταινίας ως γνωστόν, οδήγησε το συγκρότημα στην επανασύνδεση, καθώς και στην επικείμενη περιοδεία με Poison, Def Leppard και Joan Jett, περιοδεία που ήδη έχει καθυστερήσει αρκετά λόγω της κατάρας του Covid. Καλώς ή κακώς, τα πρώτα ασφαλή συμπεράσματα για το μέλλον των Motley Crue θα βγουν μόλις η μπάντα πατήσει ξανά στο σανίδι. Εκεί είναι μια άλλη, εντελώς διαφορετική ιστορία.


Motley forever, forever Motley.


Μπάμπης Καλογιάννης


Πηγή φωτογραφιών :

historyvshollywood.com

Ultimateclassicrock.com

Revolver Magazine


311 Προβολές0 Σχόλια