Galactic Cowboys : Space in your Face (1993)


Όταν οι Pantera και οι Faith No More μπαίνουν στο ίδιο καζάνι με τους Beatles, τότε κάτι πολύ ενδιαφέρον θα βγεί!



GALACTIC COWBOYS – SPACE IN YOUR FACE (1993)


Τους Galactic Cowboys τους ανακάλυψα κάπου μεταξύ 2001-2002, όταν διαβάζοντας κάποιο άρθρο – κάλυψης/makings of του τότε δίσκου των Dream Theater, Six Degrees of Inner Turbulence δημοσιευόταν εκεί μια λίστα του Mike Portnoy με διάφορα albums που εκείνος άκουγε κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, ώστε να εμπνευστεί και να πάρει δημιουργικές ιδέες. Μέσα στην περίφημη αυτή λίστα δέσποζε το Space in your Face των Galactic Cowboys, ένα όνομα άγνωστο μεν αλλά αρκούντως γαργαλιστικό για να μου κινήσει ένα αρχικό ενδιαφέρον.


Οι Galactic Cowboys είναι από αυτές τις περιπτώσεις των σχημάτων που αναδύθηκαν στην αρχή της δεκαετίας του 90’, έχοντας κάθε οιωνό με το μέρος τους. Ξεχωριστός ήχος, καλά τραγούδια, άπλετη μουσική δεξιότητα, επίκαιρη στυλιστική εμφάνιση. Σημαντικά πλεονεκτήματα, επιπλέον ενισχυμένα από αρκετά «κονέ», μεγάλη εταιρία από πίσω και φιλική αντιμετώπιση από το MTV. Έλα όμως που όλα αυτά δεν ήταν αρκετά για το πολυπόθητο breakthrough στις αγορές. Τι πήγε στραβά και δεν οι ίδιοι δεν κατάφεραν να γίνουν κάτι παραπάνω από μια cult – σήμερα- μπάντα που απολαμβάνει μεν εκτίμησης αλλά περιορισμένης; Πολυσύνθετη η απάντηση. Πολλοί θα σπεύσουν να το αποδώσουν στο συνήθη ύποπτο, το grunge και τη χρονική συγκυρία στην οποία βρέθηκαν. Κάτι που έχει -εν πολλοίς- βάση αλλά μάλλον δεν είναι και ο αποκλειστικός λόγος όπως θα εξετάσουμε και στη συνέχεια.


Οι Galactic Cowboys δεν ήταν αυτό που λέμε μια «παραδοσιακή» ροκ/μέταλ μπάντα με όλα τα κλισέ που μπορεί να περιέχει ο όρος. Είχαν αρκετά σύγχρονα στοιχεία στον ήχο τους, κοντά με τα γκρουπ που σημείωναν εκείνη την εποχή επιτυχία. Επομένως, θα μπορούσαν κάλλιστα να ευθυγραμμιστούν με τις νεοεπικρατούσες τάσεις και να διεισδύσουν στα αναδιαμορφωμένα ροκ κοινά της εποχής. Αν τα στοιχεία αυτά ήταν απλώς φανερά ως επιρροές στο ντεμπούτο άλμπουμ τους του 1991, στο 2ο και καλύτερο τους άλμπουμ, Space in your Face, ήταν πλέον κυρίαρχα και συνάμα μετουσιωμένα σε ένα πολύ ιδιαίτερο και προσωπικό στυλ.


Από την αρχή κιόλας, οι ηχητικές ομοιότητες με τους συμπολίτες τους στο Χιούστον του Τέξας (και κολλητούς τους), King’s X ήταν πολλές, σε βαθμό να χαρακτηριστούν ακόμα και κλώνοι τους. Κομβικό ρόλο στην ταύτιση αυτή έπαιξε και το γεγονός ότι τα 2 σχήματα βρίσκονταν υπό την σκέπη του παραγωγού Sam Taylor. Παρολαυτά, στο Space in your Face οι Cowboys θα καταφέρουν να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα από τον πρώτο δίσκο τους και να απαλλαγούν από την ταμπέλα της κόπιας των King’s X.


Το Space in your Face ξεδιπλώνει μια ηχητική βεντάλια που το εύρος της καλύπτει από thrashy riffs, ρυθμικό heavy groove, progressive metal μοτίβα, σκόρπιες νότιες αναφορές και βέβαια το σήμα κατατεθέν της μπάντας που δεν είναι άλλo από τις power pop, a la Beatles φωνητικές αρμονίες των 4ων μελών του σχήματος. Στο ευρύχωρο αυτό μουσικό τερέν, συμπράττουν αβίαστα το groove metal των Pantera, η εναλλακτικότητα των Faith Νo Μore με την ποπ αισθητική των Beatles και την progressive τεχνοτροπία των Rush. Η παραγωγή δε του Sam Taylor, είναι υποδειγματική. Κάθε όργανο ακούγεται πεντακάθαρα στη μίξη και παρόλο που οι Cowboys είναι μια μπάντα που αρέσκεται στα δυνατά metal riffs και στο κοπάνημα, ωστόσο και εδώ (όπως και στους King’s X) επιλέγεται από τον Taylor να μην υπερφορτωθεί ο δίσκος με πολλά κιθαριστικά overdubs και το μπάσο να πάρει πρωταγωνιστικό ρυθμικό ρόλο. Έτσι, όπως ακριβώς συμβαίνει στα power trios, τη στιγμή των κιθαριστικών σόλο το ρυθμικό υπόβαθρο υποστηρίζεται μόνο από το μπάσο και τα ντραμς, χωρίς όμως καμία έκπτωση στον όγκο και τη δυναμική του ηχητικού συνόλου.


Επίσης, τα φωνητικά που τόσο ξεχωρίζουν στους Cowboy λόγω των πλούσιων πολυφωνιών, δεν είναι αποκλειστική υπόθεση ενός μέλους. Όπου όμως χρειάζεται, o lead τραγουδιστής Ben Huggins περνάει σε πρώτο πλάνο και επιδεικνύει μια πολυδιάστατη ερμηνεία που δανείζεται στοιχεία από Mike Patton, Layne Staley και Phil Anselmo. Η στιχουργική τους δουλειά, χωρίς να είναι προεξέχουσα, είναι άμεση, ειλικρινής και ανεπιτήδευτη. Οι στίχοι τους εκθέτουν συλλογισμούς πάνω σε θέματα όπως η πίστη, η εσωτερική αναζήτηση του ατόμου και η πάλη με τους δαίμονές του.


Αυτές οι τόσο διαφορετικές και ετερόκλητες προσεγγίσεις που ενσωματώνουν στη μουσική τους οι Galactic Cowboys αντιμετωπίζουν βέβαια την πρόκληση να μπορέσουν να συνδυαστούν αρμονικά και ισορροπημένα. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι αν μήπως τελικά όλο αυτό το συνονθύλευμα μπερδεύει τον ακροατή παρά τον γοητεύει. Εδώ βρίσκεται θα λέγαμε και η διαχωριστική γραμμή για κάποιον αν θα τους λατρέψει ή αν θα τους προσπεράσει.


Το Space in your Face είναι -αν μη τι άλλο- ένα συναρπαστικός δίσκος. Η μεγάλη του διάρκεια (70 περίπου λεπτά) δεν αποτελεί τροχοπέδη στη συνοχή του. Όλα τα κομμάτια του έχουν λόγο ύπαρξης και συνθέτουν μια ολοκληρωμένη εμπειρία ακρόασης.


Αν με ρωτούσαν να διαλέξω ένα τραγούδι που αντιπροσωπεύει καλύτερα το άλμπουμ, θα απαντούσα ότι το No Problems δεν χαρακτηρίζει απλά το άλμπουμ αλλά επίπλεον συμπυκνώνει μέσα στα 7 λεπτά διάρκειας του την πεμπτουσία των Galactic Cowboys: ξεκινάει με ένα μέταλ ριφ φρενήρους ταχύτητας που κατόπιν αποκλιμακώνεται στο πιο αργό και μελωδικό ρεφραίν στο οποίο δεσπόζουν οι μεγαλειώδεις φωνητικές αρμονίες (δεν θα σταματήσω να τις αναφέρω γιατί είναι τόσο καλές!). Επακολουθεί ακόμα περισσότερο σφυροκόπημα με βαρβάτα ριφ που πάλι και αυτά με τη σειρά τους θα λυθούν σε νέες μελωδίες, μέχρι και ανταλλαγές σόλο κιθάρας και φυσαρμόνικας θα συναντήσεις σε αυτο το τρελό τζαμ! Και όλα αυτά μιλώντας παράλληλα για τη ματαιότητα του υλικού πλούτου έναντι του πραγματικού που είναι η φιλία και οι ανθρώπινες σχέσεις. Καθόλου άσχημα θα έλεγα... Εγώ πάντως έχω πεισθεί προ πολλού!



Τo Space in your Face δεν σημείωσε τρομερά νούμερα πωλήσεων και παραμένει ακόμα σχετικά άγνωστο. Ναι, ήταν 1993 και έπεσε πάνω στην ηγεμονία του grunge, κατανοητό. Αλλά μια άλλη ανάγνωση, λέει το εξής: ότι συνδυάζοντας τόσο ετερόκλητα στοιχεία και προσφέροντας μια τόσο διαφορετική μουσική πρόταση, θα πρέπει να συναντήσεις και ένα κοινό έτοιμο να την αφομοιώσει και να την κατανοήσει. Κάτι που εκ του αποτελέσματος δεν συνέβη.


Galactic Cowboys συνέχισαν να δισκογραφούν με αξιόλογες κυκλοφορίες μέχρι την πρώτη παύση στις αρχές του 2000 και πάλι με την πρόσφατη επανένωσή τους το 2017 (που χαιρετήθηκε ενθουσιωδώς από τον πιστό οπαδό τους, Mike Portnoy). Όμως ποτέ δεν έφτασαν στα επίπεδα του sophomore album τους Space in your Face, που δικαιωματικά αναφέρεται ως το απόλυτο highlight της καριέρας τους.


Ευτυχώς όμως που -έστω και αργά- όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι ανακαλύπτουν τους Galactic Cowboys και λένε: «Ρε συ, αυτή εδώ η μπάντα είναι φοβερή και αυτό εδώ το άλμπουμ είναι όντως καλό!»


Μάνος Μαρκόπουλος


Υ.Γ. Αν βρεθεί ποτέ αυτό το CDάκι στον player σου, μην παραβλέψεις τα δύο(!!) hidden tracks - και ειδικά αυτό στο νο32 που έχει ανατολίτικη γεύση!



Track list:

1) Space In Your Face

2) You Make Me Smile

3) I Do What I Do

4) Circles In The Fields

5) If I Were A Killer

6) Blind

7) No Problems

8) About Mrs. Leslie

9) Where Are You Now?


20) Ranch On Mars (hidden track)

32) Still Life Of Peace (hidden track)






52 Προβολές0 Σχόλια