Kansas : Freaks of Nature (1995)


Πόσο επίκαιρος μπορεί να είναι εν έτει 1995 ένας δίσκος από τους κάθε Kansas; Πως μπορεί ένα συγκρότημα με δεινοσαυρικό status να ακούγεται μοντέρνο και συνάμα να τιμάει την πλούσια κληρονομιά του. Οι απαντήσεις δόθηκαν με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο. Οι αρχές των 90s χαρακτηρίζονταν από ιδαίτερη αστάθεια για το συγκρότημα, καθώς δεν έψαχνε απλά να βρει το χαρακτήρα του, αλλά και τους μουσικούς που θα συνδέσουν τα επιμέρους κομμάτια του χαρακτήρα αυτού. 7 χρόνια ύστερα από το αντικειμενικά αδύναμο In the spirit of things, το οποίο απέτυχε να δώσει κάποιο single, το μέλλον των Kansas φαινόταν αβέβαιο. Ο Steve Morse πηγαινοερχόταν μέχρι που κατέληξε ως μόνιμος αντικαταστάτης του Blackmore στους Deep Purple με τη γνωστή συνέχεια. Ο βασικός συνθέτης της χρυσής περιόδου Kerry Livgren ήταν μακριά από τη μπάντα εδώ και καιρό. Ο φανατικός οπαδός του group, βιολίστας David Lasater Ragsdale θα αναλάβει τον επίμαχο ρόλο, μάζι με κάποια κιθαριστικά μέρη. Στο ενδιάμεσο έχουμε την πενταετία 1990-1995 όπου ροκ μουσική σημαίνει λίγο πολύ απουσία κιθαριστικών solo, απόπειρες τις πλειοψηφίας να ανεβεί στο grunge-alternative άρμα, και απαξίωση για τα σπουδαία συγκροτήματα του παρελθόντος. Οι Kansas όμως το βιολί τους (κυριολεκτικά και εκτός εισαγωγικών).


Το Freaks of Nature κυκλοφόρησε το Μάϊο του 1995. Απέτυχε να πλασαριστεί σε καλή θέση των charts, αλλά αυτό χαρακτηρίζεται ως λογικό για την εποχή και θαρρώ πως δεν ήταν καν το ζητούμενο. Ύστερα από έντονη συναυλιακή δράση τα προηγούμενα χρόνια, οι Kansas μπήκαν στο studio, ενθυμούμενοι τον καλό 70s εαυτό τους και προσαρμόζοντας τον με μαεστρία στη σύγχρονη για τότε εποχή. Η παραγωγή ακούγεται μοντέρνα και καθαρή, με το ρόλο του βιολιού διακριτό και σε πρώτο πλάνο, γενικότερα τον ήχο στον οποίο μας συνήθισαν σε albums όπως τα Masque και Point of Know Return, σίγουρα όμως περασμένα από ποιο σύγχρονο πρίσμα. Η φωνή του Steve Walsh αλάνθαστη αν και εμφανώς κατεβεβλημμένη, συγκλονιστική σε σημεία (Desperate Times, Under the Knife). Στιχουργικά δε, ο 44χρονος πλέον Walsh δείχνει ώριμος ώστε να καταπιαστεί με εσωτερικά θέματα, βελτιώνοντας κατά πολύ τη στιχουργική προσέγγιση του, κυρίως στο αυτοβιογραφικό Under the Knife που προαναφέρθηκε. Ο "καινούριος" David Ragsdale μοιάζει ισότιμο μέλος με τα υπόλοιπα και συνεισφέρει ουσιαστικά, τόσο στη σύνθεση όσο και στο να γεμίσει τα παπούτσια του προσφάτως αποθανόντα Robby Steinhardt, βιολιστή των Kansas, κατά την κλασική τους περίοδο. Το album είναι αρκετά heavy, ταυτόχρονα πολύ μελωδικό, είναι σίγουρα ό,τι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει οι Kansas εδώ και πολλά χρόνια. Η ενδελεχής ακρόαση συνεχίζεται.





I can fly και ο δίσκος μπαίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Υψηλές ταχύτητες και θετική διάθεση σε έναν rocker από τους καλύτερους που μας έχουν προσφέρει οι Kansas. Διακριτά και πολύ καλά hard rock riffs, όπως και στο επόμενο Desperate Times, το highlight του δίσκου κατά την ταπεινή άποψη του γράφοντα. Το σχεδόν στενάχωρο ξεκίνημα, η ένταση που χτίζεται και καταλήγει σε ένα εξαιρετικό refrain, ισάξιο με τα θρυλικά αντίστοιχα που αγαπήσαμε στο συγκρότημα. Εξίσου δυνατή και η συνέχεια με τα Black Fathom 4 και κυρίως το Under the Knife να ξεχωρίζουν. Το τελευταίο αποτελεί την απόπειρα λύτρωσης του Walsh από τους προσωπικούς του δαίμονες, και τη χρήση ουσιών που τόσο τον ταλαιπώρησε τα προηγούμενα χρόνια. Επιστροφή στα up tempo τραγούδια με το ομώνυμο να φέρνει στο νου το θρυλικό Belexes, από το μακρινό ντεμπούτο του συγκροτήματος το 1974, ενώ το κλείσιμο του album είναι ιδανικό, με αιχμή του δόρατος το Cold Grey Morning (σύνθεση του Kerry Livgren), η επική διάσταση του οποίου φέρνει στο νου μεγάλες στιγμές του παρελθόντος όπως τα Pinnacle και Magnum Opus, από Masque και Leftoverture, δηλαδή την κάτι παραπάνω από χρυσή εποχή για τους Kansas. Με την τελική ακρόαση του Peaceful and Warm, το συμπέρασμα βγαίνει αβίαστα. Οι Kansas είναι και πάλι εδώ.


Το Freaks of Nature είναι ένα πολύ καλό album. Σε καμία περίπτωση δεν είναι το καλύτερο album των Kansas, ούτε καν στο top-4, αλλά αυτό δεν αφαιρεί τίποτε από την ποιότητα του. Πολύ περισσότερο δε, δεν αφαιρεί κατά το ελάχιστο από τη συνεισφορά του στη σωτηρία της καριέρας των Kansas, και την είσοδο τους στο millenium, με μια αξιοπρεπή πορεία που κρατάει μέχρι και σήμερα. Η μπάντα καταφέρνει και ακούγεται ιδιαίτερα φρέσκια, δείχνοντας σεβασμό στο ίδιο της το παρελθόν και χωρίς να την τρομάζει το επικείμενο μέλλον. Κάτι που αποδεικνύεται περίτρανα στο Somewhere to Elsewhere με το οποίο οι Kansas εισήλθαν στη νέα χιλιετία, με έναν ακόμα πολύ καλό δίσκο που αποτέλεσε τη βάση ώστε το group να ηχογραφεί μέχρι και σήμερα, με δουλειές οι οποίες φέρουν τη δύσκολη αποστολή να φοράνε το λογότυπο της μπάντας χωρίς να ακούγονται παράταιρες. Κάτι που το καταφέρνουν με ιδιαίτερη ευκολία. Το Freaks of Nature είναι μια πολύ καλή περίπτωση ώστε να ξεκινήσει κάποιος την περιπλάνηση του στον κόσμο των Kansas. Και ύστερα να περάσει στη μαγική 70s δισκογραφία τους που τους κατέστησε ως ένα από τα σημαντικότερα groups του καιρού τους. Και του δικού μας καιρού, σαφώς.


Tracklist:


1. I Can Fly

2. Desperate Times

3. Hope Once Again

4. Black Fathom 4

5. Under the Knife

6. Need

7. Freaks of Nature

8. Cold Grey Morning

9. Peaceful and Warm


Μπάμπης Καλογιάννης

44 Προβολές0 Σχόλια