Classic Albums Revisited : City Boy – Book Early



Η power pop χρίζει ιδιαίτερης ανάλυσης και σίγουρα δεν μπορεί να γίνει αυτό μέσα σε μία μεμονωμένη δισκοκριτική. Το κενό που άφησε η διάλυση των Beatles καλύφθηκε μερικώς, αφενός με τη μετατροπή του μεταγενέστερου ήχου τους σε πιο hard/heavy υλικό, αφετέρου με την εξέλιξη της ψυχεδελικής φάσης του 60’s rock σε αυτό που μάθαμε και αγαπήσαμε ως progressive rock. Ωστόσο και η πρώτη περίοδος των σκαθαριών θα γνώριζε επίσης τη μετεξέλιξη της, με συγκροτήματα όπως οι Badfinger και οι 10cc αρχικά, καθώς και οι Cheap Trick και The Knack αργότερα να διεκδικούν ένα μεγάλο κομμάτι από το υποείδος της power pop, που όπως αποδείχτηκε ήταν πολύ παραπάνω από ένας χαρακτηρισμός που επινόησε ο Pete Townshend για το συγκρότημα του. Ένα κρυφό διαμάντι της όλης υπόθεσης είναι το Book Early των Άγγλων City Boy. Στα 1978.


Δημιουργήθηκαν στις αρχές του 1975 με το πιο επιφανή μέλη τους να είναι ο Mike Slamer στη lead κιθάρα, και ο Steve Broughton σε φωνητικά και κιθάρα. Το Book Early είναι ο τρίτος τους δίσκος και είναι πραγματικά μια σκέτη απόλαυση, διεκδικώντας με το Dinner at the Ritz του 1976, τον τίτλο του καλύτερου τους δίσκου. Το album έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που κάνανε έναν δίσκο πετυχημένο στα 70s. Πολύ καλή παραγωγή με τα όργανα να ακούγονται καθαρά, δυνατά και ευδιάκριτα. Πλειάδα εξαιρετικών τραγουδιών που τιμάνε επιρροές αλλά και δίνουν προσωπικό στίγμα. Σωστή εναλλαγή ήχων με μπαλαντοειδή περάσματα και hard rock ξεσπάσματα. Και πάνω απ’όλα το συστατικό που έκανε δημοφιλές το είδος της power pop εκείνη την περίοδο, εξαιρετικά refrain. Από τη μεγάλη τους επιτυχία 5705 και το Raise your Glass, όπου αποτίουν φόρο τιμής στους μεγάλους Electric Light Orchestra και τον Jeff Lynne, μέχρι το Goodbye Laurelie που ακούγεται ιδανικό για τότε δημοφιλείς μουσικές εκπομπές όπως το Top of the Pops. Και από τα What a Night και Dangerous Ground που θυμίζουν τους μεγάλους Styx στην Cornerstone εποχή τους, μέχρι το World Loves a Dancer που παραπέμπει σε μια vintage εκδοχή των cult 80s ηρώων Loverboy. Για το το τέλος το καταιγιστικό Cigarettes, ένα τραγούδι που κακώς δεν πλασαρίστηκε στις μεγάλες επιτυχίες τους, ένα speed-άτο hard rock διαμάντι με εξαιρετικά φωνητικά παιχνιδίσματα, φοβερά riffs και γενικότερα τη στόφα του κλασικού. Ψάξτε και ακούστε το χτες. 

Η μπάντα άντεξε μέχρι το 1982 όπου και απέτυχε να εξασφαλίσει δισκογραφικό συμβόλαιο. Ο Steve Broughton έγραψε μουσική για τη Cyndi Lauper, τη Britney Spears, την Joan Jett, ενώ τέλος συμμετείχε ως songwriter στο soundtrack των θρυλικών Goonies του Steven Spielberg. Ο Mike Slamer με τα χρόνια έγινε ένας από τους πλέον περιζήτητους session-άδες, με πολλές συνεργασίες στο βιογραφικό του με μπάντες όπως οι Kansas, οι Kix και οι Warrant κλπ. Προσωπική αδυναμία δε του γράφοντα καθώς ο Slamer συνέγραψε το έπος Metallic Blue των House of Lords του Gregg Giuffria, τραγούδι που διασκεύασε αργότερα με τους δικούς του Steelhouse Lane.

Λίγο ανορθόδοξος τρόπος για να ξεκινήσουμε την περιπλάνηση μας στην power pop αλλά αξίζει τον κόπο. Cigarettes that you leave unlit, you’d better smoke it, before you choke on it..


Μπάμπης Καλογιάννης

10 Προβολές0 Σχόλια