Classic Albums Revisited : Kansas - Masque

Το αδικημένο αριστούργημα των Kansas, σπουδαίο διαμάντι της δισκογραφίας τους.

Γράφει ο Μπάμπης Καλογιάννης



Θα αναρωτηθεί κανείς πως γίνεται να είναι ένα "διαμάντι" αδικημένο αλλά μία πιο προσεκτική ματιά στον κατάλογο των Αμερικανών Θρύλων αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Το Masque αποτέλεσε το δεύτερο album των Kansas για τη χρονιά του 1975, και τρίτο συνολικά, σε μια εποχή που εάν δεν κυκλοφορούσες δίσκο με ετήσια συχνότητα, ήταν δεδομένο ότι η επικαιρότητα θα σε στείλει πολύ γρήγορα στο μουσικό περιθώριο. Ο δημιουργικός οργασμός του γκρουπ πιάνει για πρώτη φορά ένα κάποιο ταβάνι με το prog αριστούργημα "Song for America", ενώ ως γνωστόν με τα Leftoverture και Point of Know Return οι Kansas θα γίνουν πρωτομάστορες του πομπώδους progressive rock, που τόσο ανάγκη είχε από ήρωες σε μια εποχή κατά την οποία τα παραδοσιακά ονόματα του χώρου (Yes, Genesis κλπ), έδειχναν να χάνουν τον προσανατολισμό τους. Το Masque είχε την ατυχία να βρεθεί κάπου στη μέση της προηγούμενης ιστορίας. Με εξαιρετικά τραγούδια και παραγωγή, αλλά χωρίς ένα Carry on Wayward Son ή (πολύ περισσότερο) ένα Dust in the Wind, καταδικασμένο έτσι να μείνει στη μνήμη ως ένα cult δημιούργημα του χώρου.


Η μεγαλύτερη δε απόδειξη για τον προηγούμενο ισχυρισμό είναι η κυκλοφορία του εισαγωγικού It takes a woman's love (To make a man) ως εναρκτήριο single, που πέρασε και δεν ακούμπησε. Ενώ πρόκειται για ένα στιβαρό ροκ ύμνο, όπως θα δούμε και στη συνέχεια, εντούτοις δεν κατάφερε να δημιουργήσει το απαραίτητο buzz και έτσι, τουλάχιστον στην αρχή, οι πωλήσεις του Masque έμειναν σε χαμηλά επίπεδα. Η σύνθεση του group είναι η κλασική που αγαπήσαμε στα 70s, με τον Steve Walsh να αναλαμβάνει τα φωνητικά αλλά και τον άτυπο ρόλο της κύριας περσόνας των Kansas, ενώ φυσικά ο Kerry Livgren, ένας τεράστιος rock μουσικός και συνθέτης ο οποίος δε μνημονεύεται όσο θα έπρεπε, είναι υπεύθυνος για τις πιο επικές και progressive στιγμές του album. Το δε ιδιαίτερα καλαίσθητο εξώφυλλο, είναι του σπουδαίου Ιταλού ζωγράφου Giuseppe Arcimboldo και απεικονίζει το στοιχείο του Νερού, πίνακας που ανήκει στην ομάδα των στοιχείων της Φύσης, ενώ κάτι αντίστοιχο έκανε ο Arcimboldo και με τις τέσσερις εποχές του χρόνου.



Όσο για τον δίσκο καθεαυτό, κατά την άποψη του γράφοντα τοποθείται άνετα στο top 3-4 της Kansas δισκογραφίας, με το εισαγωγικό It takes a woman's love.. να αποτελεί ένα ιδανικό πομπώδες hard rock μπάσιμο, με τα πλήκτρα του Steve Walsh να δένουν εξαιρετικά με τη ρυθμική κιθάρα, αλλά και την πλούσια ενορχήστρωση να κάνει το κομμάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον. Συνέχεια με το Two Cents Worth σε bluesy ρυθμό να αφήνει κάπως αντίστοιχες εντυπώσεις με το εισαγωγικό τραγούδι του δίσκου, για να περάσουμε στη συνέχεια στην πρώτη πραγματικά τεράστια στιγμή του Masque. Το Icarus (Borne on Wings of Steel) είναι ένα αριστούργημα από αυτά που μόνο ο Kerry Livgren μπορούσε να γράψει, επικό όσο δεν πάει με σπουδαίο βασικό θέμα, ρεφρέν, αλλά και το βιολί του (μακαρίτη από πέρυσι) Robby Steinhardt να προσδίδει μια κλασική διάσταση στο όλο δημιούργημα. Από τα καλύτερα τραγούδια της δισκογραφίας των Kansas, πάει πακέτο με το All the World που ακολουθεί σε πιο prog ρυθμούς, συνθέτοντας ένα δίδυμο που δίνει από πολύ νωρίς τη διάσταση του κλασικού στο όλο album. Επιστροφή σε hard rock ρυθμούς με το Child of Innocence, χαρακτηριστική είναι δε για ακόμα μία φορά η χημεία μεταξύ Walsh και Livgren, καθώς είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τα riffs του δεύτερου χωρίς τις "πλάτες" από τα πλήκτρα του πρώτου. Το album συνεχίζει τον ξέφρενο ρυθμό του, το It's You αποτελεί ένα pomp rock ξεφάντωμα ενώ το Mysteries and Mayhem αποτελεί το απόλυτο σπιντάτο πέρασμα για την ολοκλήρωση του δίσκου, με την μπάντα να δίνει τον καλύτερο της εαυτό σε riffs και φωνητικές γραμμές που αποδεικνύουν το ταλέντο και την κλάση των μελών της. Το Pinnacle που κλείνει το δίσκο θα αποτελέσει άλλη μία προσθήκη στα πολυεπίπεδα έπη με τα οποία οι Kansas (αλλά και γενικότερα οι progressive rock μπάντες της εποχής) συνήθιζαν να κλείνουν τους δίσκους του, με άλλα χαρακτηριστικά παραδείγματα το Song for America και το συγκλονιστικό Magnum Opus από το Leftoverture. Με κλασικότροπη εισαγωγή και τον Steve Walsh να πρωταγωνιστεί, με σούπερ παραγωγή που αφήνει τα όργανα να "αναπνεύσουν" και να ακουστούν εξίσου, φυσικά δε με την επικολυρική διάθεση για την οποία ξεχώριζαν ιδιαίτερα οι Kansas και που ήταν ο κύριος λόγος για τον οποία αγαπήθηκαν από πολύ μεγάλη μερίδα οπαδών.


Το Masque είναι ένας εξαιρετικός δίσκος, περιέχει κάποια από τα πλέον σημαντικά και σπουδαία τραγούδια των Kansas, ωστόσο αυτό θα είναι κάτι που θα το γνωρίζουν οι φανατικοί οπαδοί τους και όσοι μελετάνε εξωνυχιστικά το classic rock των 70s για θησαυρούς σαν κι αυτόν. Η επιτυχία των Leftoverture και Point of Know Return θα δημιουργήσει ενδιαφέρον και για albums όπως τα Masque και Song for America, ενδιαφέρον που θα οδηγήσει και σε κάποια μεταγενέστερη αύξηση των πωλήσεων για αυτούς τους δίσκους. Ωστόσο μέχρι σήμερα το Masque πληρώνει το γεγονός ότι δεν είχε το προσιτό hit, δεν είχε εκείνο το ρεφρέν ή την "εύκολη" μελωδία η οποία θα έκανε πολύ περισσότερο κόσμο να ανακαλύψει το group, τοποθετώντας τον δίσκο εκεί που ίσως θα αξίζε. Σε κάθε περίπτωση, το Masque αποτελεί μέλος της θρυλικής πεντάδας δίσκων που καθιέρωσαν τους Kansas στη συνείδηση των οπαδών του ήχου, ως ένα από τα σημαντικότερα και ποιοτικότερα groups της εποχής. Η συνέχεια περιλαμβάνει αλλαγές μελών, αλλαγές μουσικής κατεύθυνσης, ενίοτε απογοητεύσεις, ενίοτε άλλες τόσες συγκλονιστικές στιγμές. Αλλά η ιστορία του Worst to Best μπορεί να περιμένει λίγο ακόμα.

33 Προβολές0 Σχόλια