Classic Albums Revisited : Night Ranger - Dawn Patrol



Από εκείνα τα groups των αρχών των 80s, που δύσκολα μπορούν να ενταχθούν σε κάποιο είδος αποκλειστικά. Προήλθαν από την power pop έκρηξη των τελών των 70s, είχαν σίγουρα hard rock στοιχεία στον ήχο τους, εκμεταλλεύτηκαν δε στο έπακρο την AOR έκρηξη ελέω Journey, όπως και την όλη glam extravaganza των mid 80s. Οι αγαπημένοι Night Ranger βρίσκονταν πάντα εκεί, υπηρετώντας με πολύ καλούς έως εξαιρετικούς δίσκους το όλο κίνημα. Από το ντεμπούτο Dawn Patrol των τελών του 1982 μέχρι σήμερα, η τριάδα Jack Blades (μπάσο/φωνή), Brad Gillis (πέρασμα κι από Ozzy Osbourne για το "Speak of the Devil" live album του) και Kelly Keagy (τύμπανα, με το χαρακτηριστικό στήσιμο στο πλάι της σκηνής), κρατάει το brand των Night Ranger σε υψηλό επίπεδο, με αρκετά live δρώμενα και το κυριότερο, με αξιοπρεπέστατες κυκλοφορίες ανά διαστήματα, ανάμεσα στις άλλες ασχολίες των μελών του group. Η επιλογή δε του Gillis από τον Ozzy έγινε κατά την περίοδο προώθησης του ντεμπούτου των Night Ranger, ως support σε αυτόν αλλά και στους ZZ Top. Πέρα από την προώθηση του Neil Bogart (ιδρυτή της θρυλικής Casablanca Records των Kiss), αρκούσε το Dawn Patrol ντεμπούτο της μπάντας όλον αυτόν το θόρυβο γύρω από το όνομα του;


Καθώς πέφτει η βελόνα στο βινύλιο οι απαντήσεις στα προηγούμενα ερωτήματα έρχονται πολύ εύκολα. Με ένα εξαιρετικά σφιχτοδεμένο σύνολο, με ορθότατη χρήση των πλήκτρων που δίνουν ξεχωριστό χρώμα στο hard rock της μπάντας, το κυριότερο δε με τραγούδια που έχουν την στόφα του κλασικού και πολύ εύκολα τα επόμενα χρόνια, έμειναν στην ιστορία ως τέτοια. Οι Jack Blades και Kelly Keagy μοιράζονται τα φωνητικά με εκπληκτικά αποτελέσματα, καθώς οι αισθαντικές φωνές και των δύο δένουν απόλυτα με το ξεκάθαρο hard rock/AOR του group. To εισαγωγικό Don't Tell me you Love me, μέχρι σήμερα βρίσκεται στο top-5 των Night Ranger τραγουδιών, αναπόσπαστο μέρος των συναυλιών τους, πολύ σωστά δε κυκλοφόρησε ως single έχοντας συνεχές airplay στο νεότευκτο τότε MTV. Ακούγοντας τον δίσκο αρκετά χρόνια αργότερα, διαπιστώνει κανείς το ιδιαίτερα προσωπικό του ήχου των Night Ranger. Μοιράζονται στοιχεία με AOR γίγαντες όπως Foreigner, Journey και Boston, ωστόσο το hard rock των mid 70s θα αποτελέσει τη βάση της μουσικής τους. Τα riffs του Gillis χαρακτηρίζονται από υψηλή τεχνική κατάρτιση, θα επηρεάσουν δε πολλούς από τους εκπροσώπους του hair metal τα επόμενα χρόνια, ειδικά προς τα τέλη της δεκαετίας. Δε φοβούνται να βάλουν τα πλήκτρα σε πρωταγωνιστικό ρόλο, ούτε ως συμπλήρωμα των βασικών κιθαριστικών θεμάτων ούτε στα solos. Ο ιθύνων νους στα keyboards, η μορφή που λέγεται Alan Fitzgerald, ανήκει ήδη στους βετεράνους του χώρου. Πολυ-οργανίστας, έχει ήδη αφήσει διαπιστευτήρια σε μεγάλα ονόματα του παρελθόντος όπως οι Montrose, οι Gamma και ο Sammy Hagar, με τον τελευταίο και τον Ronnie Montrose (RIP) να είναι συνοδοιπόροι του όλα αυτά τα χρόνια, μέχρι και την εποχή των Night Ranger. Σημαντικότατη δε και η συνεισφορά του ως πληκτράς των Van Halen, από τα 90s και μετά.





Το Dawn Patrol κυμαίνεται κυρίως σε mid tempo ταχύτητες, με την εξαίρεση του ομώνυμου τραγουδιού που κλείνει το δίσκο και έχει το φοβερό εκείνο ξέσπασμα στο τέλος. Sing me Away και ο Kelly Keagy μπαίνει μια και καλή σ'εκείνη την αγαπημένη κατηγορία των drummers που αναλαμβάνουν και ρόλο τραγουδιστή. Η συνέχεια του δίσκου θα κινηθεί στα προαναφερθέντα mid tempo μονοπάτια. Όλα τα τραγούδια θα σταθούν σε ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο, ένα σκαλί παραπάνω θα σταθούν τα At night she sleeps και Penny με την φοβερή δουλειά του Brad Gillis, κυρίως δε το Eddie's comin' out tonight, σε συνηθισμένη θεματολογία για pick-up artists και ανθρώπους του δρόμου και της νύχτας, θεματολογία που έπαιζε δυνατά από πολλά groups του χώρου εκείνη την περιόδο. Το album ακούγεται χωρίς τη σκέψη πατήματος του skip, είναι εξαιρετικά δομημένο και ικανό σε διάρκεια ώστε να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή. Το Dawn Patrol είναι σίγουρα ένα κλασικό album απο μια κλασικη rock περίοδο.


Το ντεμπούτο των Night Ranger αποδείχτηκε υπεραρκετό ώστε να τους δώσει την ώθηση για μια αξιοσημείωτη καριέρα, είτε σε επίπεδο group είτε σε προσωπικό, καριέρα που συνεχίζει μέχρι σήμερα. Η δισκογραφία τους είναι γεμάτη από πολύ καλούς ως εξαιρετικούς δίσκους, με το Midnight Madness που ακολούθησε να ξεχωρίζει, περιέχοντας και τη μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος, την μπαλάντα "Sister Christian". Ο Jack Blades, ύστερα από την προσωρινή διάλυση των Night Ranger στις αρχές των 90s, γνώρισε τεράστια επιτυχία με τους Damn Yankees, μαζί με τους ήδη μεγάλους stars Tommy Shaw (των Styx φυσικά) και Ted Nugent. Ακόμα και μετά από την αποχώρηση του Nugent, η δυάδα Shaw/Blades συνέχισε να ηχογραφεί και να περιοδεύει. Το Dawn Patrol στέκει η αρχή αυτής της μεγάλης καριέρας, ένα εξαιρετικό ντεμπούτο από ένα group που δυστυχώς, στη χώρα δε φαίνεται να έχει γνωρίσει την επιτυχία που ίσως άξιζε.


He says he loves the rat race

He always plays to win

Eddie's coming out tonight...


Μπάμπης Καλογιάννης



21 Προβολές0 Σχόλια