Firewind (Gus G) : "Στασιμότητα ίσον θάνατος, ζούμε και μαθαίνουμε. Μουσικά και επιχειρηματικά."

Συνέντευξη του mainman των Firewind, Gus G, ενόψει των επετειακών συναυλιών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Ύστερα από 20 χρόνια καριέρας, που με σταθερά βήματα τους καθιέρωσε ως ένα από τα σπουδαιότερα heavy/power σχήματα της γενιάς τους, οι Firewind του Καλαμαριώτη Gus G (κατά κόσμον Κωνσταντίνου Καραμητρούδη) ετοιμάζονται να παίξουν ζωντανά στη χώρα μας, ύστερα από πέντε ολόκληρα χρόνια. Το Vinylian έχει τις ερωτήσεις και ο Gus απαντά.


Κώστα χαίρομαι πολύ που σε ακούω και καλώς ήρθες στο Vinylian.


Κι εγώ, βρίσκομαι έξω στην κίνηση, σε έχω βάλει στο bluetooth. Θεσσαλονίκη βρίσκομαι, μόλις γύρισα από Γερμανία για κάποιες δουλειές.


Καλώς μας ήρθες. Πες μας λοιπόν τα τελευταία νέα από το στρατόπεδο των Firewind.


Έχουμε τα δύο επετειακά μας live στην Ελλάδα, 30/9 και 1/10. Είναι τα πρώτα μας live εδώ από το 2017, είμαστε ενθουσιασμένοι και έχουμε ανεβάσει ρυθμούς.


20 χρόνια και 9 studio albums μετά, οι Firewind είναι ένα καθιερωμένο γκρουπ στο χώρο. Ποια είναι η μεγάλη εικόνα που έχεις στο μυαλό σου για τα επόμενα 10 χρόνια;


Πάντα είχα όνειρα για το συγκρότημα αλλά όπως βλέπεις η περίοδος που ζούμε είναι ιδιαίτερα ασταθής. Πριν δύο χρόνια θα σου έλεγα ότι σχεδιάζαμε παγκόσμια περιοδεία αλλά όλα αυτά τα πήρε το ποτάμι, αναθεωρήσαμε τις ζωές μας. Ευελπιστώ να συνεχίσουμε να συνθέτουμε και να δίνουμε συναυλίες σε όλο τον κόσμο. Θα ήθελα να δω και μια εξέλιξη του γκρουπ, να ανεβαίνει κάποιο level παραπάνω, λίγο προσοχή στο παρουσιαστικό μας κλπ.


Πες μας για το setlist των επερχόμενων συναυλιών, τι έχουμε να περιμένουμε;


Είναι δύο τα τινά. Δεν προλάβαμε να παρουσιάσουμε το τελευταίο ομότιτλο album μας, ενώ όπως είπαμε τα live έχουν τον επετειακό χαρακτήρα για τα 20 χρόνια της μπάντας. Οπότε θ δοθεί μια έμφαση στο "Firewind" αλλά θα γίνει και μια αναδρομή στην καριέρα μας. Θα παίξουμε τραγούδια από τα δύο πρώτα albums ενώ υπάρχουν 4 5 τραγούδια που έχουμε να παίξουμε αρκετό καιρό επίσης. Θα καλύψουμε όλη την περίοδο των 20 χρόνων, φυσικά θα παίξουμε μεγαλύτερο set-list, πάνω από δύο ώρες σίγουρα, γι αυτό και δε θα υπάρξει support group.


Μίλησε μας για το τωρινό line-up των Firewind, με ποια κριτήρια έχουν επιλεγεί οι παρόντες συνεργάτες σου.


Όπως ξέρεις, ο Johan είναι στη μπάντα εδώ και 11 χρόνια, ενώ ο Πέτρος είναι σχεδόν από την αρχή, από το 2003. Ουσιαστικά ο καινούριος είναι ο Herbie Langhans ο τραγουδιστής. Η φωνή του ταιριάζει ιδιαίτερα σε αυτό που έχω στο μυαλό μου, μου θύμισε πολύ τον τραγουδιστή των δύο πρώτων δίσκων, μου άρεσε αυτό το γρέζι στη φωνή, είχαμε πάντα μια κλίση σε τέτοιες φωνές. Το δεύτερο μεγάλο κριτήριο που συμβαδίζει με το ταλέντο και τη φωνή, είναι το πόσο ταιριάζουμε σαν άνθρωποι. Όταν ταξιδέυεις συνεχώς με κάποιον και περνάς χρόνο σε αεροδρόμια, σε ξενοδοχεία, σε βανάκια κλπ, δεν είναι όλα ρόδινα, υπάρχουν δυσκολίες, πρέπει να υπάρχει συνεννόηση και χημεία σε ανθρώπινο επίπεδο. Αυτό δε είναι κάτι που αντιλαμβάνεσαι μόνο όταν βγεις σε περιοδεία μαζί με κάποια άτομα, καθώς στο studio είναι διαφορετικά. Μέχρι στιγμής όλα πάνε καλά. Ο Herbie είναι ακριβώς στο πνεύμα αυτού που ζητάμε, είναι επαγγελματίας και είναι ένας cool άνθρωπος που ξέρει να διαχειρίζεται καταστάσεις.



Σχετική και η επόμενη ερώτηση. Ποια αλλαγή στο line-up θεωρείς την πιο κομβική για την πορεία των Firewind και γιατί;


Όταν ήρθε ο Apollo στο συγκρότημα το 2006 ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή για τη μπάντα. Μαζί του δημιουργήσαμε κάποια από τα πιο κλασικά albums των Firewind, έδωσε μια συγκεκριμένη ταυτότητα στο συγκρότημα. Αποτέλεσε και μεγάλο πλήγμα όταν έφυγε, γενικά δεν ήθελε να περιοδεύει ιδιαίτερα και να παίζει πολλά live. Από κει και πέρα θεωρώ πως η προσθήκη του Herbie στα φωνητικά είναι μια πολύ καλή κίνηση, όπως αποδεικνύεται μέχρι στιγμής.


Σαν κιθαρίστας είναι λίγο πολύ γνωστές οι επιρροές σου. Υπάρχει κάποιος κιθαρίστας ή μουσικός γενικά, που σε έχει επηρεάσει κάπως, τα τελευταία δέκα χρόνια;


Η νέα γενιά κιθαριστών είναι απίστευτη, ονόματα που μου έρχονται ενδεικτικά στο μυαλό είναι ο Angel Vivaldi, ο Andy James που είναι στους Five Finger Death Punch πλέον και ο Kiko Loureiro που είναι και πιο παλιός από μένα, στους Megadeth και στους Angra παλιότερα, ακόμα θυμάμαι το live στην Υδρόγειο. Μεγάλος παίκτης. Η Nita Strauss επίσης έχει γίνει role model πλέον.


Σαν επαγγελματίας μουσικός πως θα χαρακτήριζες την εξέλιξη σου; Όχι στο μουσικό τεχνικό κομμάτι αλλά όσον αφορά την γενικότερη προσέγγιση σου.


Σίγουρα έχω γίνει πιο επαγγελματίας και παίκτης όλα αυτά τα χρόνια, πάνε μαζί αυτά, και η εξέλιξη είναι νομοτελειακή. Στασιμότητα ίσον θάνατος, ζούμε και μαθαίνουμε. Μουσικά και επιχειρηματικά.


Μιας και ήμασταν γείτονες (Ντεπώ-Καλαμαριά) πες μας τι θυμάσαι από την περιοχή στα late 90s, στέκια συγκροτήματα κλπ.


Θυμάμαι τους Exhumation που υπέγραψαν με εταιρεία του εξωτερικού, πήγαν να κάνουν κάτι ξεχωριστό αλλά η ελληνική πραγματικότητα τους δυσκόλεψε. Ο μπασίστας μας ο Πέτρος έπαιζε στους Breaking Silence με το Impact που είχε πάρει πολύ καλές κριτικές, σε Queensryche ύφος. Υπήρχε ταλέντο αλλά οι μπάντες πολύ δύσκολα ξεφεύγαν από τα στεγανά της πόλης. Οι Less than Human είναι άλλο παράδειγμα. Ο Πέτρος είχε το Emerald Bar (σ.σ. φοβερό στέκι της εποχής) και μαζεύονταν οι μπάντες εκεί.


Ποιος είναι ο Gus G πριν από τη συνεργασία με τον Ozzy μετά από αυτή. Θεωρείς ότι έχουν αναθεωρηθεί οι φιλοδοξίες σου;


Κοίτα, από μικρό παιδί ήμουν φιλόδοξος, ήθελα να συνεργαστώ με πολύ κόσμο, παραγωγούς-μπάντες κλπ. Θεωρώ ότι η συνεργασία με τον Ozzy Osbourne μου άφησε πολλά καλά. Ήθελα να ήμουν πάντα προετοιμασμένος, επρόκειτο για πολύ σπουδαία δουλειά.


Μια τελευταία ερώτηση. Υπάρχει ένας αστικός μύθος ότι κάποια στιγμή ήσουν για καφέ με μία φίλη και αγχώθηκες τόσο πολύ επειδή είχες πολλή ώρα να μελετήσεις κιθάρα, και έτσι σηκώθηκες έφυγες. Ισχύει;


(Γέλια πολλά) Είναι αλήθεια! Ήμουν μικρός βέβαια. Στο λύκειο δεν το είχα το "γκομενικό", μόνο η κιθάρα με ένοιαζε και ήταν ένα ατελείωτο πράμα. Είχα βγει με μια συμμαθήτρια μου για καφέ και ένιωθα μεγάλη πίεση, μου έλεγε κι ο πατέρας μου "Πήγαινε βρε μαλάκα να πιεις έναν καφέ", γιατί στο σχολείο ήμουν όλη μέρα στο δωμάτιο και έπαιζα κιθάρα. Βγήκα με αυτό το κορίτσι και δεν μπορούσα να περιμένω άλλο, και στα 10-20 λεπτά της λέω "συγνώμη, πρέπει να φύγω". Δε θυμάμαι αν είχε πάει τουαλέτα και έφυγα ή όχι, αλλά σίγουρα έφυγα στο 10λεπτο.


Σε ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη Κώστα. Τα τελευταία λόγια δικά σου!


Ευχαριστώ πολύ για τη συνέντευξη. Ελπίζω να δούμε τους φίλους μας και οπαδούς μας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Είμαι ενθουσιασμένος γιατί έχω να παίξω αρκετά χρόνια στη χώρα μας. Αυτά και σε ευχαριστώ!

88 Προβολές0 Σχόλια