Doyle Bramhall II : Doyle Bramhall II (1996)





From the CD VAULT 



Αγαπάμε το βινυλίο και ό,τι αυτό αντιπροσωπεύει, όμως η στήλη αυτή αποτελεί ένα μικρό γαλατικό χωριό, ένα θύλακα εκτίμησης και σεβασμού στο πιο παραγκωνισμένο και περιφρονημένο physical formatτων ημερών μας. Το ταλαίπωρο CD.


Το From the CD VAULT θυμάται και βγάζει από το σεντούκι ξεχασμένα άλμπουμ που έτυχαν να κυκλοφορήσουν μόνο σε compact disc, την εποχή δηλαδή που το βινύλιο είχε πέσει το μεγάλο ύπνο, το spotify ήταν ακόμα ένα cyborg από το ζοφερό μέλλον και το cd player ήταν η πιο χρηστική συσκευή στο σπίτι μαζί με το ψυγείο. Εκλεκτές επιλογές κυρίως από 90s και 00s, μέχρι δηλαδή να ξυπνήσει ξανά το μαύρο θηρίο με τα κυκλικά ομόκεντρα αυλάκια. Αλλά και πιο πρόσφατες κυκλοφορίες δεν αποκλείονται. Καθώς δεν σταματήσαμε ποτέ να παίρνουμε CD!

Σαν να ήρθε η ώρα να βγουν ξανά στο φως τα δισκάκια αυτά και να διεκδικήσουν λίγη από την ακριβή προσοχή σας!



DOYLE BRAMHALL II – DOYLE BRAMHALL II (1996)


Από παιδάκι βρίσκεσαι στο πλάι της σκηνής παρακολουθώντας από απόσταση αναπνοής τον Stevie Ray Vaughan με τους Double Trouble επί το έργον θεάρεστον. Ο πατέρας σου είναι γνωστός blues ντράμερ (Doyle Bramhall ο πρεσβύτερος) και έχει παίξει με όλο τον κόσμο, μεταξύ άλλων και με τον Freddie King. Συναναστρέφεσαι με την ελίτ της σκηνής του Τέξας. Έχοντας από τόσο μικρός πρόσβαση σε τέτοιες  παραστάσεις και περιβάλλοντα αλλά όντας και από μόνος σου προικισμένος με ελεύθερο πνεύμα και μπόλικο ταλέντο, τότε ξεκινάς το μουσικό σου ταξίδι ήδη με πολλά βέλη στη φαρέτρα σου.

Το 1992 στην ηλικία των 24, ο Doyle Bramhall o 2ος βρίσκεται με τον Charlie Sexton και το rhythm section των νεοπενθούντων Double Trouble στο supergroup Arc Angels κυκλοφορώντας έναν cult -πλέον- blues rock δίσκο που θα δημιουργήσει ένα σχετικό θόρυβο. Όμως η κλιμακούμενη πορεία προς κάποια επιτυχία, θα ανακοπεί απότομα καθώς η μπάντα διαλύεται σύντομα, ενώ ο ίδιος αντιμετωπίζει προβλήματα με τις ουσίες. Το μικρό όμως αυτό δείγμα δουλειάς είναι αρκετό για να κυκλοφορήσει το όνομά του με κολακευτικές αναφορές στους κύκλους των μουσικών. Πολλοί θα μιλούσαν για τον εμφανίσιμο πιτσιρικά αριστερόχειρα κιθαρίστα με το ανορθόδοξο παίξιμο, τις εξωτικές αναστροφές στα ακόρντα (αφού έπαιζε αριστερόχειρα  αλλά με τις χορδές ανάποδα – το παράδοξο βέβαια είναι ότι ο ίδιος είναι δεξιόχειρας!) και τη βελούδινη soul φωνή με τα «μαύρα» γυρίσματα. 

Η πορεία του και το βιογραφικό που θα διαγράψει, αξιοζήλευτα. Από νωρίς έπεσε στην αντίληψη του Eric Clapton και θα γίνει ο προστατευόμενός του. Μια σχέση μέντορα – μαθητή που θα εξελιχθεί ταχύτατα σε ισομερή “δούναι και λαβείν” συνεργασία με πολλαπλές ανταλλαγές τραγουδιών και παικτικές συμμετοχές του ενός στα πονήματα του άλλου. Highlight, η συμμετοχή του Doyle ως κιθαρίστας και συνθέτης στο blockbuster blues αριστούργημα Riding with the King του 2000 με το θρύλο BB King. Αργότερα, θα ξετρελαθεί μαζί του και ο Roger Waters. Έτσι, θα τον πάρει μαζί του στις περιοδείες του δίνοντας του κεντρικό ρόλο στη σκηνή ως αντι-Gilmour στα κιθαριστικά και φωνητικά μέρη. Ο Doyle δημιουργεί αίσθηση προσεγγίζοντας τα Pink Floyd classics περισσότερο σαν ερμηνευτής, παρά εκτελεστής. Όσοι έχουν δει το In the Flesh DVD του Waters θα έχουν διαπιστώσει πόσο επιβλητικός ήταν στη σκηνή, κάθε άλλο δηλαδή παρά ένας απλός sideman. Από κει και πέρα, ο ίδιος θα γίνει ένας από τους περιζήτητους session players και songwriters και το όνομά του θα παρελάσει στα credits αμέτρητων δίσκων.


Το ότι η σόλο δισκογραφία του είχε δυσανάλογη εμπορική επιτυχία με την ποιότητά της, είναι ένα φαινόμενο που το έχουμε συναντήσει και σε άλλες περιπτώσεις.



Πάμε λοιπόν στο πρώτο άλμπουμ του που κυκλοφόρησε το 1996 από την Geffen. Μια δουλειά με αρχικά μεγάλες προσδοκίες που όμως δεν μετουσιώθηκαν σε δολάρια. Η Wikipedia αναγράφει για το άλμπουμ λακωνικά ότι το υποδέχθηκαν με ανάμεικτες κριτικές. Και κάπου εδώ εδράζεται το έγκλημα της διαρκούς περιθωριοποίησης του. Άγνοια, πρόχειρο προσπέρασμα και άδικη κατάληξη στη λήθη. Το CD είναι out of print από τότε που κυκλοφόρησε, σήμερα πωλείται σε εξωφρενικές collector τιμές, ενώ σπάνια θα μνημονευτεί -έστω και υστεροφημικά- από κάποιο μέσο.


Ξεκινάμε απλά και αληθινά: Ο δίσκος είναι καταπληκτικός. Ίσως και ο αγαπημένος μου από τη σόλο δισκογραφία που αποτελείται από 5 συνολικά άλμπουμ, εξίσου σπουδαία, όλα. 

Στον ομώνυμο δίσκο του, ο Doyle συνεργάζεται με την τότε κουνιάδα του Wendy Melvoin και τη συνεργάτιδα (και σύντροφό της) Lisa Coleman. Γνωστές από την backing band Revolution του Prince και του μετέπειτα pop duoWendyandLisa. Melvoin & Coleman αναλαμβάνουν την παραγωγή, συμμετέχουν στη σύνθεση και παίζουν μπάσο και πλήκτρα αντίστοιχα, με καταπληκτικά, ομολογουμένως, performances. Η παροικία του Prince μεγαλώνει με τη συμμετοχή της SheilaE., ενώ στα τύμπανα εμφανίζεται ο φέρελπις -τότε- και μετέπειτα τοπ στούντιο σέσσιον ντράμερ, Abe Laboriel Jr. 


Line–up μουσικών δηλαδή, εξαιρετικό!


Πολύ λογικά λοιπόν το πασπάλισμα από Prince και r’n’bείναι διακριτό σε όλο το δίσκο. Παράλληλα, έχουμε να κάνουμε με μια δουλειά πολυδιάστατη σε ύφος και τεχνοτροπία, ένα μωσαϊκό από μουσικά είδη. Rock, blues, soul, funk, folk, rootsακόμα και κέλτικες πινελιές μοιράζονται απλόχερα στα 13 τεμάχια του δίσκου. Το ιδιαίτερο και “ανάποδο” παίξιμο του Doyleμε εναλλαγή fingerpicking/flatpickingκαι τις μπάσες χορδές κάτω αντί για πάνω, δημιουργεί ένα μοναδικό ηχόχρωμα που δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα, ακριβώς λόγω αυτής του της αυθεντικότητας. Hδε φωνή του σε κάνει να απορείς πώς ένα λευκό παιδί με τόσο βαθιά ερεθίσματα από το Texas, μπορεί να ακούγεται τόσο κοντά στον Stevie Wonder. 



Εντελώς ειλικρινά, δεν μπορώ να βρω κάποιο τραγούδι στο δίσκο που θα με κάνει να κοντοσταθώ και να πω “χμμμ οκ. Πάμε στο επόμενο¨. Εξάλλου, η σειρά τοποθέτησης των κομματιών είναι μαεστρική: τα πιο αργά τραγούδια τα διαδέχονται πιο funky και uptempo, ενώ τα πιο οικεία και ηλεκτρικά, τα πιο ταξιδιάρικα και folky. Έτσι, σου προβάλλεται μια απρόβλεπτη αλλά καθόλα αρμονική ροή. Τέτοια που η ακρόαση αυτού του δίσκου στην ολότητά του, είναι μονόδρομος.


Το ομώνυμο ντεμπούτο του Doyle Bramhall ΙΙ είναι τόσα χρόνια ένα κρυμμένο μυστικό, χωρίς να του άρμοζε ποτέ ο ρόλος να μένει κλεισμένο στο χρονοντουλάπι. Να λοιπόν μια ευκαιρία να το ανακαλύψεις και να το αγαπήσεις!


Μάνος Μαρκόπουλος


Tracklist:

1                      Song From The Grave         

2                      Ain’t Goin’ Down Slow         

3                      What You Gonna Do          

4                      Close To Me 

5                      True Emotion

6                      Bleeding From A Scratch    

7                      Time   

8                      Part II 

9                      He Stole Our Love Away    

10                    The Reason I Live     

11                    They Get Together  

12                    Jealous Sky   

13                    Stay A While





17 Προβολές0 Σχόλια