Kreator : Hate Über Alles

Ένα ακόμα πολύ καλό album που προστίθεται στο σερί των (αρκετών) τελευταίων πολύ καλών δίσκων των Γερμανών.

Γράφει ο Μπάμπης Καλογιάννης

Δεν γίνεσαι τυχαία το μεγαλύτερο (ίσως) όνομα στο ευρωπαϊκό thrash, πολύ περισσότερο δε διατηρείς τυχαία αυτό το momentum, 37 χρόνια ύστερα από την κυκλοφορία του πρώτου σου δίσκου. Οι Kreator είναι ακόμα εδώ, ακμαιότατοι, χωρίς να δείχνουν το παραμικρό σημάδι κόπωσης και έχοντας εδώ και χρόνια περάσει σε μια εξαιρετικά ώριμη, συνειδητοποιημένη και αυθεντική φάση της πλούσιας καριέρας τους. Οι πειραματισμοί των 90s έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, δίσκοι σχετικά αδύναμοι όπως τα Cause for Conflict και Endorama αποτελούν μακρινή ανάμνηση, ενώ ο πολύς Mille Petrozza μοιάζει αιώνιος έφηβος, μαζί με τους εκάστοτε συνοδοιπόρους του και κυρίως τον Ventor πίσω από το drum kit του. Πριν λιγό καιρό κυκλοφόρησε το έκτο studio album της συγκεκριμένης φάσης των Kreator, Hate Uber Alles, φάσης που ξεκίνησε από το Violent Revolution του 2001, μία από τις μεγαλύτερες επιστροφές συγκροτήματος, στον ήχο που το ανέδειξε και με εξαιρετικής ποιότητας δίσκο. Πάμε να τα δούμε λοιπόν και για το φετινό εγχείρημα.


Σημαντική αλλαγή στο line up της μπάντας αυτή τη φορά, καθώς ο επί 25 χρόνια μπασίστας του σχήματος Christian "Speesy" Giesler έχει αντικατασταθεί πλέον από τον Frédéric Leclercq, ο οποίος είναι γνωστός από τη θητεία τους στους Dragonforce. Σημαντικό και το διάστημα που μεσολάβησε από το προηγούμενο Gods of Violence, καθώς ο Petrozza ήθελε να κυκλοφορήσει studio album πολύ νωρίτερα, ωστόσο η πανδημία είχε άλλα σχέδια και έτσι η κυκλοφορία του Hate Uber Alles μετατέθηκε για αργότερα. Πριν από λίγους μήνες και συγκεκριμένα το Φεβρουάριο, οι Kreator παρουσίασαν το title track του νέου δίσκου, κάνοντας τους fans τους να αναμένουν με ανυπομονησία καθώς το Hate Uber Alles ήταν ένας thrash δυναμίτης από τους λίγους, όπως τα περισσότερα title tracks στα τελευταία albums, αλλά και με έναν μανιασμένο Ventor να δίνει το κάτι παραπάνω στη σύνθεση. Σε κάθε περίπτωση, οι ψιλιασμένοι περίμεναν μια ποικιλία συνθέσεων, καθώς παρά το δεδομένο thrash χαρακτήρα και το ανάλογο υλικό, ο Mille Petrozza δεν είχε ποτέ πρόβλημα να πειραματιστεί με πιο παραδοσιακές metal φόρμες, προσφέροντας ενίοτε μια σειρά από εξαιρετικά τραγούδια ανάλογου ύφους, με κορυφαίο όλων φυσικά το People of the Lie. Το Hate Uber Alles δεν απογοητεύει όσον αφορά την ποικιλία, το κυριότερο δε είναι πως για μια ακόμα φορά εκπλήσσει με την ποιότητα του.

Μετά την εισαγωγή Sergio Corbucci is dead, φόρο τιμής στον ομώνυμο σκηνοθέτη ταινιών western (αλλά και ταινιών του διδύμου Bud Spencer & Terence Hill), ακολουθεί το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου, το οποίο όπως προαναφέραμε συνεχίζει την πολύ καλή παράδοση των ομώνυμων των δίσκων τραγουδιών, με τα Hordes of Chaos και Violent Revolution να ξεχωρίζουν ίσως, χωρίς να σημαίνει ότι και τα υπόλοιπα πηγαίνουν πίσω. Το δε Killer of Jesus που ακολουθεί συνεχίζει στον ίδιο μανιασμένο thrash ρυθμό, συνθέτοντας έτσι με το Hate Uber Alles ιδανικό μπάσιμο, το οποίο προμηνύει πως οι οπαδοί των Kreator έχουν να περιμένουν έναν ακόμα πολύ καλό δίσκο στο κλασικό στυλ του group. Όπως ήταν αναμενόμενο, στο Crush the Tyrants οι ταχύτητες θα πέσουν, σε μία ιδιαίτερα heavy mid tempo σύνθεση που ακούγεται ιδανικά ως τρίτη στη σειρά μετά από το ξέφρενο ξεκίνημα του δίσκου. Το δε Strongest of the Strong που ακολουθεί, αποτελεί μία από τις καλύτερες στιγμές του Hate Uber Alles, με εξαιρετικά lead μέρη και γενικότερα κιθαριστική δουλειά από την μπάντα. Παραπέμποντας ιδιαίτερα στη μελωδία που ανέπτυξαν οι Kreator στα τελευταία τους albums, αποτελεί την ιδανική πάσα για το Become Immortal, το οποίο είναι σίγουρα η πιο classic metal στιγμή του δίσκου, με έντονο το NWOBHM ηχόχρωμα, αλλά και εξαιρετικό epic κόψιμο στη μέση. Ξανά σε thrash μονοπάτια με το Conquer and Destroy, σε μια κλασική post-2000 Kreator σύνθεση, ενώ το Midnight Sun είναι ένα ακόμα σπουδαίο highlight του δίσκου, με ξυραφιαστά riffs και γυναικεία (!) φωνητικά, τα οποία παραδόξως κολλάνε εξαιρετικά με τη σύνθεση. Το ποιοτικό υλικό συνεχίζεται, το Demonic Future λογικά θα αποτελέσει σπουδαία συναυλιακή στιγμή για το group στο μέλλον, ενώ το Pride Comes Before the Fall, είναι μία ιδιαίτερα φιλόδοξη σύνθεση, με καθαρά φωνητικά από τον Mille Petrozza, εισαγωγή, αρχή μέση και τέλος, αλλά και θέματα που παραπέμπουν ευθέως σε σπουδαία albums, όπως το Coma of Souls φερ ειπείν. Το χαοτικό Dying Planet έρχεται να κλείσει εφιαλτικά (με την καλύτερη των εννοιών) το δίσκο, με solos και ατμόσφαιρα να παραπέμπει στους Slayer, δίνοντας συνολικά στους οπαδούς των Kreator ένα ακόμα διαμαντάκι για το ράφι τους. Το Hate Uber Alles είναι ένας πολύ πάνω από το μέσο όρο δίσκος Kreator, ένα album βασισμένο σε μια συνταγή δοκιμασμένη, πετυχημένη και καθόλα αγαπητή στο σύνολο των οπαδών του σπουδαίου Γερμανικού σχήματος.


Εκτός των άλλων, το Hate Uber Alles συνεχίζει το σερί των πολύ καλών (παρότι αραιών) κυκλοφοριών για τους Kreator την τελευταία δεκαετία, με κύριο χαρακτηριστικό δε τις εξαιρετικές παραγωγές και σύγχρονες τεχνικές, πάντα σε συνδυασμό με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα που τους έκανε μεγάλο όνομα εξαρχής. Με το Hate Uber Alles οι Kreator βρίσκονται στην κορυφή των γερμανικών charts, για πρώτη φορά στην καριέρα τους, κάτι πολύ ιδιαίτερο για συγκρότημα του συγκεκριμένου ήχου. Με τα λόγια του ίδιου του Mille στο Subculture Media (https://subcultureentertainment.com/) : "Κάθε φορά που κάνουμε ένα άλμπουμ, νιώθουμε σαν το πρώτο. Παίρνουμε το χρόνο μας, είναι σημαντικό να έχουμε κάτι να πούμε αντί να απελευθερώνουμε πράγματα μόνο και μόνο για να βγάζουμε κάτι νέο. Η ποιότητα πάντα πάνω από την ποσότητα. Γιατί να βγάζετε άσκοπα, βαρετά άλμπουμ; Προτιμώ να βασιστώ στην ουσία αυτού που προσπαθώ να πω και σε αυτό που θέλω να αισθάνονται οι άνθρωποι. Γι' αυτό ακουγόμαστε τόσο θυμωμένοι". Το κορυφαίο ευρωπαϊκό thrash metal group αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι βρίσκεται δικαίως στο θρόνο του.

25 Προβολές0 Σχόλια