O Michael από τη Νορβηγία που έγινε Μιχάλης

Μια χαλαρή συζήτηση με τον Michael Krumins λίγο πριν τη συναυλία του ως special guest των Soen στο Gagarin.


Συνέντευξη στον Γιάννη Πούλλο.



Τον γνωρίσαμε κυρίως ως κιθαρίστα των Green Carnation, ενός εκ των πλέον αδικημένων συγκροτημάτων της progressive metal σκηνής, αλλά και από το πέρασμά του από τους Sirenia και τους Trail of Tears. Σήμερα ο Michael Krumins, ο οποίος εδώ και δύο χρόνια περίπου είναι κάτοικος Ελλάδας, έχει ρίξει το βάρος στην προσωπική του καριέρα κι ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει το πρώτο του ακουστικό άλμπουμ με τίτλο "Infinity". Τον συναντήσαμε λίγα 24ωρα πριν ανέβει στη σκηνή του Gagarin ως special guest των Soen, ήπιαμε το κρασάκι που μας σέρβιρε ο Δήμος στο φιλόξενο Wine O'Clock στη σκιά της Ακρόπολης και μιλήσαμε για την επερχόμενη συναυλία, ξεκινώντας φυσικά από το πώς αποφάσισε να πάρει τον ομματιών του και να μετακομίσει από τη Νορβηγία στην Ελλάδα.


Λοιπόν Michael, ή μάλλον Μιχάλη, τι σε έφερε στα μέρη μας; Τι έφερε έναν Νορβηγό στην Ελλάδα την ώρα που πολλοί Έλληνες αναζητούν μια καλύτερη τύχη στη Νορβηγία;


Τα πάντα άλλαξαν στις 20 Μαρτίου του 2020 όταν εξαιτίας της πανδημίας και του lockdown ακυρώθηκε ό,τι είχα προγραμματίσει να κάνω τότε. Και όταν είδα ότι οι προοπτικές δεν ήταν καλές πήρα την απόφαση να πουλήσω το διαμέρισμά μου στη Νορβηγία και να εγκατασταθώ στην Ικαρία, πραγματοποιώντας έτσι ένα όνειρό μου.

Πώς προέκυψε η Ικαρία; Είχες έρθει να φανταστώ για διακοπές και την ερωτεύτηκες, όπως συμβαίνει με πολλούς που πηγαίνουν εκεί;


Όχι, δεν είχα πάει ποτέ. Έμαθα για το νησί αυτό κάνοντας την αναζήτησή μου για μέρη ήσυχα και απομονωμένα και μου κέντρισε το ενδιαφέρον από την αρχή. Απεχθάνομαι τη φασαρία και το άγχος που δημιουργούν οι έντονοι ρυθμοί των μεγάλων πόλεων. Αρκεί να σκεφτείς ότι τώρα που ζω στην Αθήνα όταν κυκλοφορώ φοράω ωτοασπίδες… Η Ικαρία λοιπόν έμοιαζε ιδανική. Έψαχνα ένα μέρος που θα μπορούσα να συγκεντρωθώ και να γράψω καινούργια μουσική. Είχα και κάποιους φίλους που με βοήθησαν να εγκατασταθώ, με πρώτο και καλύτερο τον Βασίλη Μάζαρη (σ.σ. ο τραγουδιστής των Daylight Misery) που έχει μεγαλώσει εκεί.


Πόσο καιρό απόλαυσες τους χαλαρούς ρυθμούς της Ικαρίας πριν έρθεις στη φασαρία και τους αγχώδεις ρυθμούς της Αθήνας;


Περίπου έναν χρόνο. Υπήρξαν μερικά γεγονότα που με ταρακούνησαν κυριολεκτικά και μεταφορικά. Πρώτον ο σεισμός του Οκτωβρίου του 2020 που για έναν άνθρωπο που δεν είχε ξαναζήσει κάτι παρόμοιο ήταν ένα σοκ, μαζί με την προειδοποίηση για τσουνάμι… Ακολούθησε ένας δύσκολος χειμώνας σ' ένα σπίτι που έμπαζε από παντού, μετά ένα δάγκωμα που ο γιατρός μου είπε ότι ήταν σκορπιός… καταλαβαίνεις. Στο μεταξύ, όλο αυτό το διάστημα μιλούσα με μια κοπέλα στην Αθήνα και αποφάσισα ότι είχε έρθει η ώρα να γνωριστούμε. Και κάπως έτσι βρέθηκα στην Αθήνα που φυσικά δυσκολεύομαι πάρα πολύ να προσαρμοστώ στους ρυθμούς της, αλλά λατρεύω τους ανθρώπους της. Η Ικαρία όμως είναι πάντα στη σκέψη μου, κάποια στιγμή θα ξαναπάω εκεί.


Love conquers all λοιπόν ε;


Ακριβώς! Αλλά και τα γεμιστά που έρχονται σε αυτό το… taperaki from manoula. Πολύ δύσκολο να αντισταθείς.

Πώς προέκυψε η εμφάνισή σου ως opening act για τους Soen;


Όλον αυτόν τον καιρό από τότε που άρχισε πάλι να υπάρχει κινητικότητα στον χώρο, επικοινωνώ με διοργανωτές και promoters γιατί πρέπει να αρχίσω να "πουλάω" τον εαυτό μου, καθώς υπαρχει και ένα νέο προσωπικό άλμπουμ στα σκαριά. Ένας από αυτούς ήταν και ο Χρήστος από τη Made of Stone, του έστειλα τη δουλειά μου και κάπως έτσι κανονίστηκε η συναυλία αυτή που θα είναι η πρώτη μου ζωντανή εμφάνιση μετά από δύο χρόνια! Όπως καταλαβαίνεις την αναμένω με μεγάλη αγωνία και περιέργεια. Κυρίως για την αντιμετώπιση του κόσμου που θα έρθει να ακούσει κάτι πιο σκληρό από αυτά που παίζω εγώ.


Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να έχεις αγωνία. Το progressive κοινό είναι από τη φύση του περίεργο και ανοιχτό σε νέες προτάσεις.

Αυτό είναι αλήθεια. Και η δικιά μου μουσική μπορεις να πεις ότι είναι προοδευτική, με δεδομένο ότι απορροφά και ενσωματώνει ακόμα και παραδοσιακά στοιχεία και ηχοχρώματα από διαφορετικές χώρες και μέρη που έχω ταξιδέψει (όπως πχ μπουζούκι). σε κάθε περίπτωση όμως είναι πιο ήπιο από αυτό που θα ακολουθήσει.


Είπες ότι έχεις ένα προσωπικό άλμπουμ στα σκαριά. Μίλησέ μου για αυτό. Θα παίξεις υλικό αποκλειστικά από εκεί ή θα ακούσουμε και κάτι από Green Carnation π.χ;

Καταρχάς, πρόκειται για ένα instrumental ακουστικό άλμπουμ που έχει ήδη ηχογραφηθεί εδώ στην Αθήνα, ενώ η μίξη και το mastering θα γίνουν στη Νορβηγία τον Ιούνιο. Όποτε έχω ετοιμάσει ένα σόου διάρκειας 40 λεπτών με υλικό από το "Infinity", που θα είναι και ο τίτλος του άλμπουμ, όπου θα προσπαθήσω το να παρουσιάσω όσο πιο πιστά μπορώ με δεδομένο ότι θα είμαι μόνος μου με την κιθάρα μου και ένα loop station με κάποια ενσωματωμένα κάποια layers για να γεμίσω τον ήχο. Μακάρι να είχα και το μπουζούκι μου μαζί αλλά δυστυχώς είναι ανάμεσα στα πράγματα που άφησα στη Νορβηγία.

Δηλαδή δεν θα έχεις το μπουζούκι στην Ελλάδα και θα το έχεις στην υπόλοιπη περιοδεία; Άδικο!

(Γέλια) Θα το έχω την επόμενη φορά μαζί με κάποιον που θα με συνοδεύει στα κρουστά. Στόχος μου μάλιστα είναι σε κάθε χώρα που θα πηγαίνω να συνεργάζομαι με ντόπιους μουσικούς στα κρουστά. Εκτός από το ότι μειώνεται το κόστος μιας περιοδείας είναι κάτι που έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Ελπίζω και πιστεύω ότι μετά την ακουστική περιοδεία που θα κάνω τον Σεπτέμβρη με τους Green Carnation (σ.σ. κυκλοφόρησαν πέρυσι τη remastered έκδοση του "The Acoustic Verses") και πριν από κάποια άλλα σόου που έχουν κλειστεί θα μπορέσω να ξανακάνω κάτι πιο ολοκληρωμένο εδώ.


Αυτό θα είναι πολύ ευχάριστο.


Κάπου εδώ με την ώρα για τον τελευταίο συρμό του Μετρό να πλησιάζει επικίνδυνα κατευθυνθήκαμε στον σταθμό με τους ουρανούς πάνω από την Αθήνα να έχουν ανοίξει και ανανεώσαμε το ραντεβού για το βράδυ της 27ης Μαΐου στο Gagarin 205.

Η προπώληση για τη συναυλία των Soen, τη δεύτερη των Σουηδών μετά από εκείνη του 2019 στο ίδιο venue συνεχίζεται, μαζί φυσικά με εκείνη της 26ης Μαΐου στο Principal Club Theater στη Θεσσαλονίκη.


329 Προβολές0 Σχόλια