Scorpions : Rock Believer

Στο 19ο studio album τους, οι Scorpions θυμίζουν στους μεγαλύτερους σε ηλικία τους λόγους για τους οποίους αγαπήθηκαν τόσο πολύ από εκατομμύρια κόσμου.


Γράφει ο Μπάμπης Καλογιάννης

Η καλύτερη και ίσως μοναδική αφορμή ώστε να γραφτεί ένα κείμενο για τους Scorpions, θα ήταν ένα καινούριο album. Διότι καλώς ή κακώς, λίγο πολύ έχουν γραφτεί τα πάντα γύρω από την καριέρα τους, καριέρα που μετράει αισίως 57 (!) αν ξεκινήσει κανείς να μετράει από το 1965, τη χρονιά που ο έφηβος Rudolf Schenker έβαλε για πρώτη φορά μπροστά το όχημα, προς τη διεθνή καταξίωση. Από την πρώτη περίοδο των 70s με τον βιρτουόζο Uli Jon Roth των χίππικων-ψυχεδελικών καταβολών, μέχρι και την περίοδο από το Lovedrive μέχρι το Face the Heat, χρονιές κατά τις οποίες οι Σκορπιοί έγιναν stars παγκοσμίου βεληνεκούς, με albums όπως τα Blackout, Love at First Sting και Crazy World να μη λείπουν από καμία σοβαρή δισκοθήκη. Φυσικά και η "περίεργη" συνέχεια, με το μπαλαντοειδές στοιχείο να υπερισχύει ως επί το πλείστον, ξενίζοντας πολλούς (βασικά τους περισσότερους) παραδοσιακούς οπαδούς τους, των οποίων η καρδιά μπήκε στη θέση τους με το τελευταίο album του 2015, Return to Forever. Ο εν λόγω δίσκος αποτελείτο κυρίως από υλικό που γράφτηκε στα 80s, και σε συνδυασμό με την εξαιρετική παραγωγή του album, παρουσίασε ένα πρόσωπο των Scorpions που είχε λείψει σε πάρα πολλούς από εμάς. Από τότε πέρασαν 7 χρόνια χωρίς νέο album. Και είναι πάρα πολλά.


Φτάνοντας λοιπόν στο 2022, έχουμε πρωτίστως τη βασική μεταβολή στη θέση του drummer του group, εδώ και αρκετά χρόνια. O James Kottak (με θητεία στους Kingdom Come παλιότερα για όσους θυμούνται), ύστερα από την φυλάκιση του στο Dubai το 2014 και την παραδοχή του για το σοβαρότατο πρόβλημα αλκοολισμού που αντιμετώπιζε, αφήνει τη θέση του στον "δικό μας" Mikkey Dee. Ο Dee, ύστερα από τον θάνατο του Lemmy και την προφανή διάλυση των Motorhead, αποδέχεται την πρόταση των Scorpions και γίνεται η κινήτηριος δύναμη πίσω από το drumset. Η χημεία μεταξύ τους φαίνεται να λειτουργεί από την πρώτη στιγμή, ο Dee είναι άκρως επαγγελματίας, η δε ποιότητα του στο rock drumming είναι αδιαμφισβήτητη. Στις συναυλίες τους οι Scorpions δε διστάζουν να αποδώσουν το Overkill των Motorhead, τιμώντας έτσι τόσο τον Lemmy όσο και το νέο ισότιμο μέλος τους. Κατά την περίοδο 2018 και 2019, οι Rudolf Schenker και Klaus Meine δε δίστασαν να μιλήσουν για την πιθανότητα ενός νέου album από το group, λέγοντας ωστόσο χαρακτηριστικά πως πρέπει να έρθει την κατάλληλη στιγμή, αφού πρώτα θα έχει "χτυπήσει" η έμπνευση. Η στιγμή λοιπόν που περίμεναν όλοι οι οπαδοί τους ήρθε προς τα τέλη του 2021, με την ανακοίνωση του "Rock Believer" album και την ταυτόχρονη υπόσχεση μιας μεγάλης περιοδείας, Covid-19 επιτρέποντος. Το single Peacemaker, που κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του περασμένου έτους, στιβαρό, ουσιώδες και αρκούντως hard, απλά ανέβασε την αγωνία για το καινούριο album στα ύψη. Μέχρι πρόσφατα.

Καθώς το album έχει ελάχιστο διάστημα που έχει κυκλοφορήσει και οι Scorpions, ΠΡΟΦΑΝΩΣ χωρίς να έχουν αποδείξουν τίποτα και σε κανέναν, κυκλοφορούν ένα δίσκο το λιγότερο αντάξιο της ιστορίας τους και της ποιότητας στην οποία μας έχουν συνηθίσει. Τι καλύτερο λοιπόν από ξεκίνημα από ένα Gas in the Tank, το οποίο μας παρουσιάζει έναν Klaus Meine σε εξαιρετική φόρμα, ενώ σαν σύνολο παραπέμπει στο ξεκίνημα του Crazy World με το αξέχαστο Tease Me Please Me. Roots in the Boots για τη συνέχεια και κάποια vibes του Blackout κάνουν την εμφάνιση τους, ζωγραφίζοντας ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο των επί πολλά χρόνια οπαδών τους. Είναι ολοφάνερο ότι ο Mikkey Dee έχει δώσει άλλο αέρα στο συγκρότημα, παίζοντας με περίσσεια ευκολία και όγκο τα θέματα των Σκορπιών, απέχοντας φυσικά από τον καταιγισμό στον οποίο τον είχαμε συνηθίσει επί Motorhead. Όπως είναι αναμενόμενο, το Rock Believer θα κινηθεί σε mid-tempo ρυθμούς, με το Knock'em Dead ("σωστός" τίτλος...) να έχει ένα πολύ όμορφο ρεφρέν, παραπέμποντας ακόμα μια φορά στη late 80s περίοδο του group. Το δε ομώνυμο προορίζεται απευθείας για συναυλιακό hit με τα χωρωδιακά φωνητικά του, με το Shining of your Soul που ακολουθεί να προσπαθεί να κλέψει λίγη από τη δόξα ενός Is There Anybody There?, προσπάθεια που μάλλον κρίνεται ως αποτυχημένη. Αξιόλογη η συνέχεια με Seventh Sun και ήχους που θυμίζουν Animal Magnetism, ενώ το Hot and Cold είναι άνετα από τα highlights του δίσκου, πατώντας για ακόμα μια φορά στην επιτυχημένη συνταγή του Crazy World, δίσκου που έδωσε και το Wind of Change εκτός των άλλων. Ακριβώς λοιπόν, σαν ένα δεύτερο Hit Between the Eyes, το When I Lay my Bones to Rest, δεν αφήνει καμία αμφισβήτηση για την ποιότητα του δίσκου, ενός δίσκου κατάθεσης ψυχής από αιώνιους έφηβους 70άρηδες (και βάλε..). Το single Peacemaker θα δώσει τη θέση του στο μάλλον αδιάφορο Call of the Wild, ενώ για το κλείσιμο (για το "σβήσιμο" θα μπορούσε να πει κάποιος") η καθιερώμενη μπαλάντα με το When You Know (Where You Come From), θα κλείσει ένα πολύ καλό δίσκο, μια ξεχωριστή επιστροφή, σίγουρα ό,τι καλύτερο μπορούσαμε να ακούσουμε από τους Scorpions εν έτει 2022. Ένας δίσκος ιδιαίτερα ευχάριστος στο άκουσμα, με ευκρινέστατο ήχο και αρκούντως heavy κιθάρες, έναν Meine σε μεγάλα κέφια, το λογότυπο του συγκροτήματος να αστράφτει πάνω αριστερά στο εξώφυλλο, έχοντας όλα τα δίκια με το μέρος του. Όπως δε λένε κι οι ίδιοι "When you know where you come from, you know where you're going". Όσο για τα bonus tracks του δίσκου, τα Shoot for your Heart, When Tomorrow Comes, Unleash the Beast και Crossing Borders, όντας rocking μέχρι το μεδούλι, ικανοποιούν τους πλέον hardcores οπαδούς των Scorpions, έχοντας περίοπτη θέση στην Deluxe Edition του δίσκου.

Θα μπορούσε να πεις κανείς ότι οι fans του classic rock θα πρέπει να είναι ευχαριστημένοι και μόνο που πολλά από τα groups που αγαπάνε, είναι υγιείς, δραστήριοι και ηχογραφούν ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι ένας οπαδός δεν είναι απαιτητικός, στο μέτρο του δυνατού, θέλοντας το αγαπημένο του group να μην πέφτει κάτω από κάποια standards που - στο κάτω κάτω - το ίδιο έχει θέσει, "καλομαθαίνοντας" το κοινό του. Με τους Scorpions και το Rock Believer, ικανοποιούνται ευτυχώς στο έπακρον και οι δύο συνθήκες. Οι κριτικές που έχει λάβει ο δίσκος είναι ως επί το πλείστον πολύ καλές και σε όλο το διαδίκτυο διαβάζουμε απόψεις ότι ο δίσκος ακούγεται φρέσκος και "ξεκούραστος", με τραγούδια που μπορούν να σταθούν άνετα δίπλα στα κλασικά τους, σε ένα επικείμενο συναυλιακό set-list. Κάτι που ακριβώς περιμένουμε την Τετάρτη 6 Ιουλίου του τρέχοντος έτους. Οι Scorpions θα εμφανιστούν στο ΟΑΚΑ, με support τον μοναδικό Alice Cooper, σε μια συναυλία που από το billing και μόνο αναμένουμε να μας μείνει αξέχαστη. Το ραντεβού μας με τους Scorpions είναι σε περίπου τρεις μήνες λοιπόν, και δε θα μπορούσαμε να ανυπομονούμε περισσότερο.



74 Προβολές0 Σχόλια