Stories Behind the Songs : Journey - Don't Stop Believin'

Η ιστορία πίσω από το τραγούδι-σημείο αναφοράς της pop κουλτούρας, του ύμνου που έδωσε στους Journey το status ενός από τα πιο "λαϊκά" γκρουπς όλων των εποχών.

Γράφει ο Μπάμπης Καλογιάννης


Οι Journey μόλις είχαν τελειώσει άλλο ένα πετυχημένο live στο Detroit. Ήταν ένα βράδυ κατά το οποίο ο Steve Perry (σύμφωνα με συνέντευξη του στον Steve Jones των Sex Pistols) δεν είχε ύπνο, κοιτούσε δε επίμονα από το παράθυρο του τη μεγάλη λεωφόρο κάτω από το ξενοδοχείο, γύρω στις 2 τα μεσάνυχτα. Παρατηρούσε τα φώτα, τα φανάρια, παρατηρούσε τους ανθρώπους που περπατούσαν χαρούμενοι και ανέμελοι στο άδειο μονοπάτι. Ήταν οι "streetlight people" που αποτέλεσαν την πηγή έμπνευσης για μία από τις πιο μεγάλες επιτυχίες των Journey, ένα από τα πλέον αγαπημένα τραγούδια του Αμερικανικού rock κοινού που με τα χρόνια απέκτησε παγκόσμια δημοφιλία. Ακόμα και σήμερα, υπάρχει η ψευδαίσθηση από πολλούς πως το Don't Stop Believin' είναι ένα ρομαντικό τραγούδι, ή τουλάχιστον η φύση των στίχων το κάνει να προσαρμόζεται στο όραμα και το mood του κάθε ακροατή ανά περίσταση. Η αλήθεια είναι πως πρόκεται για έναν ύμνο της μεσοαστικής ζωής, ένα τραγούδι που στέκεται ως επίρρωση των μικρών και μεγάλων ονείρων του απλού κόσμου, στο πλαίσιο μιας μεγαλούπολης. "Just a smalltown girl, livin' in a lonely world", "just a city boy, born and raised in South Detroit". Οι Journey (ο Perry εν προκειμένω) με δύο απλούς μεν, μεγαλοφυείς δε στίχους καταφέρνουν και κάνουν τον κόσμο να ταυτιστεί με το τραγούδι, "αναγκάζουν" τον ακροατή να κάνει αυτούς τους στίχους κτήμα του, του δίνουν την ευκαιρία να νιώσει ένα τραγούδι τόσο οικείο, όσο ίσως ποτέ μέχρι τότε στην Αμερικανική pop κουλτούρα.


Ο Steve Perry γράφει τους στίχους και προτείνει στον Jonathan Cain να ξεκινήσουν το κομμάτι με μια μελωδία στο πιάνο. Ο τελευταίος, σε μια μεγαλειώδη έμπνευση της στιγμής, συγγράφει το θρυλικό πλέον intro που προκαλεί φρενίτιδα ενθουσιασμού από την πρώτη νότα σε όποιο στάδιο και αν ακουστεί. Ο τίτλος του τραγουδιού επίσης θα αποτελέσει έμπνευση του Cain. Θα θυμηθεί τον πατέρα του και τη στήριξη του κατά τα πρώτα χρόνια του στο Los Angeles, όταν και έκανε τα πρώτα βήματα της μουσικής του καριέρας. Ήταν αυτός που του είχε πει να μην σταματήσει να πιστεύει στα όνειρα του, όταν ο απογοητευμένος Cain ήθελε να επιστρέψει στο Σικάγο. Λίγο καιρό αργότερα θα κάνει τα πρώτα του βήματα στη βιομηχανία με τους The Babys. Το 1980 θα αντικαταστήσει τον Gregg Rolie στους Journey και τα υπόλοιπα θα είναι, για αυτόν αλλά και για όλους μας, μία από τις πιο ωραίες ιστορίες που γράφτηκαν ποτέ. Η ταύτιση του με τον Perry σε αυτό, στο αέναο κυνήγι δηλαδή των ονείρων, των στόχων και της επιτυχίας, έδωσε μια ιδιαίτερη δυναμική στο τραγούδι, το οποίο σε συνδυασμό με το Open Arms που έκλεινε το Escape album, μετέτρεψε τους Journey σε overnight sensations, έθεσε τις βάσεις για να γίνουν οι superstars που γεμίζουν ασφυκτικά τους συναυλιακούς χώρους μέχρι και σήμερα. Tο κερασάκι στην τούρτα, θα είναι η μπασογραμμή και τα κιθαριστικά solo που με μαεστρία έγραψε ο Neil Schon, ενώ ο βιρτουόζος drummer Steve Smith θα πάρει το απλό 4/4 tempo και θα το μετατρέψει σε ένα ιδιαίτερα ξεχωριστό μέχρι σήμερα άκουσμα, βασισμένο στα toms του, δίνοντας το χαρακτήρα του μοναδικού ακόμα και στην τελευταία λεπτομέρεια του Don't Stop Believin'. Η επιλογή του τραγουδιού ως εναρκτήριο του album, φάνταζε και τότε και σήμερα ως μονόδρομος.


Φυσικά δε θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη εφαρμογή το νόημα του τραγουδιού, πέρα από την ιστορία που αφορά το ίδιο το συγκρότημα. Ο Steve Perry αποχωρεί για λόγους υγείας το 1998, ο Steve Augeri (με θητεία στους Tyketto) και Jeff Scott Soto τον αντικαθιστούν για κάποιο διάστημα, ωστόσο οι Schon και Cain θα πέσουν πάνω σε ένα video μιας tribute μπάντας, στην οποία τραγουδάει ένας άγνωστος Φιλιππινέζος. Ο τραγουδιστής αυτός, ζει μέσα στο χρέος και τα προβλήματα, έχει χάσει τη μητέρα του σε νεαρή ηλικία, ταυτόχρονα όμως έχει μια σπαρακτική πανέμορφη φωνή που αποδίδει υλικό, όπως αυτό των Journey, με τον καλύτερο τρόπο. Ο Schon επικοινωνεί μαζί του, με τον ίδιο να απορρίπτει την προσέγγιση καθώς θεωρούσε ότι επρόκειτο για φάρσα (!). Με τα πολλά πείθεται. Το 2007 ανακοινώνεται πως ο Arnel Pineda (περί ου ο λόγος) είναι ο νέος τραγουδιστής των Journey. Δε θα μάθουμε αν είχε χάσει ποτέ την πίστη του αλλά σε κάθε περίπτωση, το Don't Stop Believin' φαντάζει πιο ταιριαστό από ποτέ, είναι σαν να γράφτηκε για περιπτώσεις και ανθρώπους σαν αυτόν. Η απόδοση του live από τον Pineda αγγίζει το μεγαλείο των εκτελέσεων με τον Perry. Η υπόκλιση του στον προκάτοχο του, στην είσοδο των Journey στο Rock n Roll Hall of Fame, είναι απλά μια συγκλονιστική εικόνα.


Just a small town girl

Livin' in a lonely world

She took the midnight train going anywhere

Just a city boy

Born and raised in South Detroit

He took the midnight train going anywhere

A singer in a smokey room

A smell of wine and cheap perfume

For a smile they can share the night

It goes on and on and on and on

Strangers waitin'

Up and down the boulevard

Their shadows searchin' in the night

Streetlights, people

Livin' just to find emotion

Hidin', somewhere in the night

Workin' hard to get my fill

Everybody wants a thrill

Payin' anything to roll the dice

Just one more time

Some'll win, some will lose

Some are born to sing the blues

Whoa, the movie never ends

It goes on and on and on and on

Strangers waitin'

Up and down the boulevard

Their shadows searchin' in the night

Streetlights, people

Livin' just to find emotion

Hidin', somewhere in the night

Don't stop believin'

Hold on to that feelin'

Streetlights, people

Don't stop believin'

Hold on

Streetlights, people

Don't stop believin'

Hold on to that feelin'

Streetlights, people


Έχει ένα μυστικό το Don't Stop Believin'. Μεγάλο μυστικό επιτυχίας, καθώς η πρωτότυπη δομή του, το έκανε ακόμα πιο αξιομνημόνευτο (που θα ήταν έτσι κι αλλιώς) από ότι θα ήταν με μια πιο συμβατική. Δύο καθαρά κουπλέ με τους στίχους και τη φωνητική μελωδία σε πρώτο πλάνο, refrain μονάχα στο τέλος του τραγουδιού, ιδιαίτερο κλείσιμο που δίνει ξεχωριστή βαρύτητα σε όλες τις ενότητες του άσματος, ήτοι κουπλέ, γέφυρα, solo, refrain. Τα δε οξύμωρα καλά κρατούν. "Born and raised in South Detroit" θα τραγουδήσει ο Perry με το στίχο να καρφώνεται στο μυαλό και την καρδιά των fans, μόνο που ουσιαστικά South Detroit δεν υπήρξε ποτέ. Η νότια περιοχή της πόλης του Michigan είναι ουσιαστικά το κέντρο της, κάτι σαν την αμφιθεατρική Θεσσαλονίκη, ενώ νοτιότερα δεν υπάρχει Detroit, δεν υπάρχουν καν ΗΠΑ καθώς η περιοχή απέναντι από το ποτάμι είναι... Καναδάς. Για το περιστατικό αυτό ο Steve Perry θα είναι ξεκάθαρος : "Το Βόρειο, Ανατολικό και Δυτικό Detroit δεν άξιζαν τίποτα μπροστά στο πόσο συναισθηματικό και εύηχο ακουγόταν το "South Detroit". Έμαθα σχετικά πρόσφατα πως ουσιαστικά δεν υπάρχει Νότιο Detroit αλλά δεν έχει και σημασία". Έκτοτε, πολύ έξυπνα οι Journey προσαρμόζουν τον στίχο "Born and Raised" στην πόλη στην οποία βρίσκονται. Το κοινό των συναυλιών τους παραληρεί επί μονίμου βάσεως.

Με τα πολλά, και παρόλο που από εμπορικής άποψης το πιο επιτυχημένο τραγούδι των Journey είναι το Open Arms (από το album Escape επίσης), το Don't Stop Believin κατέληξε να θεωρείται ένα μνημείο της Αμερικανικής pop κουλτούρας, ένα τραγούδι ικανό να ενώσει εκατομμύρια κόσμου διαφορετικών φυλετικών, κομματικών, πολιτισμικών, ακόμα και θρησκευτικών αποχρώσεων, κατέληξε να θεωρείται ένα πολιτιστικό μνημείο που δικαίως μπήκε πρόσφατα στο Εθνική Μητρώο Ηχογραφήσεων των ΗΠΑ. Κατά τα λοιπά, η εμφάνιση του τραγουδιού στο Σινεμά, σε TV Shows αλλά και στα γήπεδα, περιλαμβάνει μια λίστα που προκαλεί ίλλιγο : Family Guy, Scrubs, South Park, My Name Is Earl, Chicago White Sox (είσοδος της ομάδας στο γήπεδο) Just Shoot Me, Glee, Eastenders, Monster (με την Charlize Theron να κερδίζει Όσκαρ για την ερμηνεία της και το Don't Stop Believin' να κάνει την πρώτη μεγάλη επανεμφάνιση του από το millenium και μετά), TV Burp, X-Factor, Rock of Ages (Broadway) American Idol, Swedish Idol, Australian Idol. Καμία όμως από αυτές τις περιπτώσεις δεν προσομοιάζει σε αυτή με την οποία το Don't Stop Believin' απέκτησε δημοφιλία αντίστοιχη της πρώτης εμφάνισης του. Αναφερόμαστε φυσικά στην τελευταία σκηνή της θρυλικής σειράς The Sopranos (Spoiler Alert!), ένα από τα μεγαλύτερα debate στην ιστορία της τηλεόρασης με τον κόσμο να μην μπορεί να αποφασίσει μέχρι σήμερα τι απέγινε ο πρωταγωνιστής, με τη σκηνή και το τραγούδι να κόβονται με τέτοιο τρόπο που πολλοί τηλεθεατές θεώρησαν πως η συσκευή τους είχε χαλάσει... Ύστερα από το τέλος του The Sopranos, το Don't Stop Believin' θα φτάσει στο top 10 των UK Charts το 2009, όντας no.62 κατά τη χρονιά κυκλοφορίας του το 1981. Μέχρι σήμερα, τα streams του τραγουδιού στο Spotify έχουνε ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο, ενω τα συνολικά downloads του φτάνουν περίπου τα 7,3 εκατομμύρια. Οι σπουδαιότεροι music producers του Hollywood, θεωρούν το τέλος του The Sopranos ως έναν από τους κορυφαίους συνδυασμούς εικόνας και ήχου που υπήρξε ποτέ.


Πηγή φώτο :

Instagram

Pinterest

se7en.ws

99 Προβολές0 Σχόλια