Tears for Fears : The Tipping Point

Η επιστροφή μετά από 18 χρόνια του σπουδαίου art pop ντουέτου από τη Βρετανία, με τον κλασικό και εκλεπτυσμένο ήχο που το χαρακτήρισε ως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σχήματα που βγήκαν από τα 80s.


Γράφει ο Μάνος Μαρκόπουλος




Δεκαοχτώ χρόνια από την τελευταία δισκογραφική παρουσία είναι σίγουρα πάρα πολλά και στο μεσοδιάστημα πολλά μπορούν να συμβούν. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τους σπουδαίους Tears for Fears και τις πολυδιάστατες μουσικές προσωπικότητες των Roland Orzabal και Curt Smith.


Το Everybody Loves a Happy Εnding του 2004 ήταν ένα καθαρά power pop άλμπουμ με σαφείς επιρροές από 60s-70s. Απείχε παρασάγγας δηλαδή από τον υπόλοιπο κατάλογο του γκρουπ, όντας βουτηγμένο από πάνω μέχρι κάτω στην Beatles αισθητική και τον οργανικό ήχο, έχοντας παραμερίσει τα synths και τις γυαλισμένες στουντιακές παραγωγές που είχαν διαμορφώσει το signature ήχο τους. Πολλοί θα μιλούσαν για το παράξενο αλλά και συνάμα στιλάτο κύκνειο άσμα των Tears. Έως ότου διαψευστούμε ευχάριστα με τα νέα της επαναδραστηριοποίησής τους και έρθει το 2022 με την τωρινή κυκλοφορία του Tipping Point.


Μια δισκογραφική επάνοδος που αν και ήρθε σχεδόν αθόρυβα, έχει ωστόσο να πει πολλά.


Το άλμπουμ ξεκινά αναπάντεχα με το ακουστικό No Small Thing που είναι εντελώς έξω από το γνώριμο ήχο της μπάντας. Ένας μεστωμένα βαρύτονος Orzabal (η φωνή του έχει ωριμάσει πιο πολύ σαν το κρασί παρά σαν τη φέτα) με λυρική folk / americana διάθεση, μας λέει Get your sweets from the candy man, Get your truth from the shelf / Don't buy into the fairy tale /Just be good to yourself, θέτοντας κατευθείαν τον τόνο της νέας εποχής των TfF: Mετριασμένοι και συγκρατημένοι από το πέρας της ηλικίας, χωρίς ωστόσο να υπολείπονται πάθους και ψυχής! Πραγματικά πανέμορφο κομμάτι με πολύ ενδιαφέρουσα αλλαγή από κουπλέ σε ρεφραίν και με μια δραματοποίηση στο κλείσιμο όπου έχεις ήδη κερδηθεί… Αρκετά τολμηρή –ωστόσο- η τοποθέτησή του ως opener του δίσκου.


Το ομότιτλο 2ο κομμάτι που ακολουθεί είναι ό,τι πιο κοντινό ηχητικά στην κλασική εποχή των Songs from the Big Chair και Seeds of Love, βγάζοντας μια οικεία νοσταλγικότητα με το χαρακτηριστικό synth shuffle του. Στη συνέχεια, το αιθέριο Long, Long, Long Time, όπως και ο τίτλος του, μας επιβεβαιώνει τη μακρά αδημονία 18ετούς διάρκειας, ντυμένο με ένα μαγικό ρεφραίν και υπέροχη μελωδία, ενώ ξεχωρίζουν τα δροσερά background φωνητικά της Carinda Round.


Μετά από μια πολύ δυνατή και συναισθηματική opening τριάδα που μας έχει βάλει ήδη σε εγρήγορση, ξαποσταίνουμε για λίγο στο Break the Man. Δεν είναι ένα filler κομμάτι επ' ουδενί, αφού έχει ενδιαφέρουσα παραγωγή με χρωματιστές πινελιές και προσεγμένη ενορχήστρωση, συνθετικά όμως λίγο υστερεί, χωρίς να διακόπτει τον ειρμό του δίσκου. Έπεται το My Demons, ένα άμεσο και προσιτό ποπ κομμάτι με έντονες αναφορές στη heyday περίοδο του Songs From the Big Chair.


Και φτάνουμε πανηγυρικά στο υπέροχο Rivers of Mercy. Το κομμάτι που αμέσως προεξέχει από το πρώτο κιόλας άκουσμα με μια στοιχειωτική μελωδία που απλώνεται σαν πέπλο και με μια μαεστρική ενορχήστρωση που δημιουργεί έντονη συναισθηματική κλιμάκωση για να οδηγηθεί σε ένα σχεδόν λυτρωτικό κλείσιμο: Drop me in rivers of mercy / Bring out the dead tonight / And bathe them in your sacred light to wash away the pain. Πιθανότατα το highlight του δίσκου, το βρίσκουμε ακριβώς στη μέση της ροής του, για να λειτουργήσει καταλυτικά μέσα στην ολότητα του Tipping Point.


Tears for Fears 2022
Οι Orzabal και Smith μετά από 18 χρόνια, έχουν πολλά να πουν με το Tipping Point

Αμέσως μετά, τα Please be Happy και Μaster Plan συνεχίζουν στους ίδιους slow tempo ρυθμούς, με το πρώτο να είναι μια ατμοσφαιρική μπαλάντα με ενορχήστρωση που διακοσμείται από strings και τον sexy ήχο του σαξόφωνου, ενώ το δεύτερο έχει ένα τυπικό μάλλον chord progression και μια προβλέψιμη ανάπτυξη. Κυλά μεν ανενόχλητα στη ροή του δίσκου, χωρίς να δημιουργεί ιδιαίτερη αίσθηση, δε. Ομοίως και το End of Night, δεν θα το εντάσσαμε στα πιο δυνατά όπλα του Tipping Point. Λειτουργεί και αυτό συμπληρωματικά, χωρίς εξάρσεις.


Το Stay που κλείνει το δίσκο, είχε κάνει πρώτη φορά την εμφάνισή του στη Greatest Hits συλλογή Rule the World (2017), ως νέο bonus track. Η νέα του εκδοχή στο Tipping Point δικαιολογεί εν μέρει την παρουσία του. Έχει μεν κάποιες ενορχηστρωτικές διαφοροποιήσεις και είναι ελαφρώς βελτιωμένο, αλλά πάνω-κάτω έχουμε μια επανάληψη του ίδιου κομματιού. Αχρείαστο όμως δεν είναι καθώς οι στίχοι Are we young enough To play the game / Old enough to know It's all or nothing, αν μη τι άλλο, έχουν τη σημασία τους τώρα που οδεύουμε προς το τέλος της ακρόασης του Tipping Point.


Συνοψίζοντας, θα λέγαμε ότι το Tipping Point, χωρίς να αποτελεί «την» εκκωφαντική επάνοδο για τους Tears for Fears, ωστόσο διατηρεί τις σταθερές και όλα τα ποιοτικά στοιχεία του συγκροτήματος που το κατέστησαν σπουδαίο, αναλλοίωτα. Ο λυρισμός, οι μελωδίες, η λεπτομερής προσέγγιση στην παραγωγή και η εκλεπτυσμένη ποπ αισθητική που χαρακτηρίζει το σχήμα καθ'ολη τη διάρκεια της καριέρας του, είναι και πάλι εδώ και μάλιστα σε αρκετά πειστικό βαθμό.


Πιθανότατα δεν είναι ο δίσκος που θα σε ταρακουνήσει μονομιάς – αν και έχει αρκετές εκπλήξεις- αλλά από την άλλη δεν είναι και το πόνημα που χρειάζεται μεγάλη επένδυση χρόνου ώστε να κατανοηθεί. Πρόκειται για μια προσεγμένη δουλειά με αρκετές δυνατές στιγμές, εύπεπτες μεν, αρκετά εγκεφαλικές δε και με συνθετικό βάθος που γίνεται άμεσα διακριτό. Από κει και πέρα, οι επαναλαμβανόμενες ακροάσεις θα δώσουν παραπάνω νόημα και θα αποζημιώσουν τον ακροατή εφόσον και εκείνος θελήσει να δώσει τη δέουσα προσοχή στο εξαιρετικό στιχουργικό περιεχόμενο του Tipping Point.


Ώριμο, ειλικρινές και ουσιώδες. Αυτό είναι με λίγες λέξεις το Tipping Point των Tears for Fears του 2022.



TrackList:

1. No Small Thing 2. The Tipping Point 3. Long, Long, Long Time 4. Break The Man 5. My Demons 6. Rivers Of Mercy 7. Please Be Happy 8. Master Plan 9. End Of Night 10. Stay

Deluxe CD Edition: 11. Let It All Evolve 12. Secret Location 13. Shame (Cry Heaven)



57 Προβολές0 Σχόλια