The Magic Bus : "Ο στίχος, αγγλικός ή ελληνικός, είναι ένα ακόμη μέσο επικοινωνίας"

Σε ένα πολύ ενδιαφέρον μίγμα από classic rock και ελληνικό στίχο, οι The Magic Bus από τη Λιβαδειά στο μικροσκόπιο του Vinylian.


Το ελληνόφωνο rock ήταν πάντα μια παρεξηγημένη περίπτωση. Οι The Magic Bus ήρθαν για να πείσουν και τον τελευταίο αμφισβητία ότι είναι από τις πιο αξιόλογες περιπτώσεις του ελληνικού στίχου. Μια ακρόαση στο πολύ καλό υλικό τους, πείθει άμεσα για την ποιότητα των επιρροών τους, με την αφρόκρεμα του 70s classic rock να βρίσκεται παρούσα καθόλη τη διάρκεια του ντεμπούτου album τους "Το Κάστρο". Ακολουθεί μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Βαλάντη Δάφκο, τραγουδιστή του σχήματος, όπου οι The Magic Bus παρουσιάζονται στο ευρύ κοινό, μέσα από τις απαρχές, τις επιρροές και τα όνειρα τους.


All aboard!


1) Πείτε μας λίγα λόγια για τη δημιουργία του group. Πως γνωριστήκατε και πως μπήκε η ιδέα για τη δημιουργία των The Magic Bus.


Η μπάντα προέκυψε με τον πιο υπέροχο δυνατό τρόπο - από ένα πάρτι! Βαλάντης και Πάρης με τους “it’s the Special Guests”, Ερμής και Ντίνα με τους “Nox Die”, βρεθήκαμε να τζαμάρουμε στην ίδια σκηνή σε ιδιωτικό πάρτι ανάμεσα σε φίλους και γνωστούς. Καθώς δεν ήταν η πρώτη φορά που τα δυο συγκροτήματα συναντιόντουσαν, αφού παίξαμε ήδη αρκετές φορές μαζί live σε διάφορες πόλεις, η χημεία υπήρχε ήδη και μοιάζαμε ήδη μπάντα! Από τις αντιδράσεις του κόσμου στα κομμάτια που παίξαμε - αλλά και τις δικές μας - καταλάβαμε πως το ελληνόφωνο rock μας ταίριαξε πολύ κι έτσι δημιουργήθηκαν οι “The Magic Bus”, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη/συζήτηση! Κι ενώ στην αρχή το συγκρότημα κάλυπτε την ανάγκη μας να αποδώσουμε κατά κάποιον τρόπο «φόρο τιμής» στην εγχώρια rock σκηνή των ‘80s και ‘90s, γρήγορα ανακαλύψαμε πως θέλαμε να δημιουργήσουμε κάτι δικό μας στο ύφος αυτό, με σαφείς επιρροές αλλά κι έντονο προσωπικό χαρακτήρα.


2) Η μουσική έχει από στοιχεία classic rock, hard rock μέχρι και southern, ωστόσο προτιμήσατε τον ελληνικό στίχο. Πως λάβατε αυτή την απόφαση;


Ο στίχος, αγγλικός ή ελληνικός, είναι ένα ακόμη μέσο επικοινωνίας κι έτσι ακριβώς τον αντιμετωπίζουμε - όχι δηλαδή σαν δυο… αντιμαχόμενα στρατόπεδα, αλλά ως δυο διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης κι έκφρασης. Πιστεύουμε, μάλιστα, πως είναι πολύ λογικό να χρησιμοποιείται κατά κόρον ο αγγλικός στίχος αφού πλέον η κάθε μπάντα απευθύνεται σε παγκόσμιο κοινό κι όχι μόνο στο ελληνικό, εξού και οι αγγλικοί στίχοι στα υπόλοιπα συγκροτήματά μας. Το Μαγικό μας Λεωφορείο, όμως, ήταν «εκ γενετής» ένα όχημα διασκευών της ελληνόφωνης rock σκηνής, κάτι το οποίο συνεχίζει με χαρά ακόμη και μετά την κυκλοφορία του δίσκου, αφού πάντα θα εντάσσουμε αγαπημένες διασκευές στο πρόγραμμά μας! «Μοιραία» δεν τέθηκε ποτέ σαν θέμα η επιλογή της στιχουργικής γλώσσας και είμαστε πολύ χαρούμενοι με τη επιλογή μας αυτή! Εξ’ αιτίας της, μάλιστα, μας δόθηκε η ευκαιρία να εξερευνήσουμε τα δικά μας γλωσσικά όρια, να επαναπροσδιορίσουμε τους μηχανισμούς της μητρικής μας γλώσσας υπό διαφορετικό πρίσμα και να συνταιριάξουμε μουσικά και γλωσσικά μοτίβα με εναλλακτικό τρόπο, μακριά απ’ την ζώνη ασφάλειας και συνήθειάς μας!


3) Πείτε μας για τις ηχογραφήσεις στη Λαμία. Πως επιλέχθηκε το studio και πως κύλησαν τα recording sessions.


Το Locomotive Sound studio είναι μέρος οικείο καθώς σε αυτό, μαζί με τον παραγωγό του δίσκου μας Έκτορα Σώχο, έχουμε ηχογραφήσει και με άλλα μουσικά μας project! Γνωρίζοντας, λοιπόν, ήδη την καταπληκτική δουλειά που γίνεται εκεί δεν ήταν δύσκολη η απόφαση να το επιλέξουμε και για τον ντεμπούτο δίσκο μας ως TheMagic Bus, δείχνοντας παράλληλα πως η επαρχία κρύβει εξαιρετικές επιλογές και ως προς τον τομέα της ηχογράφησης! Το μεγαλύτερο μέρος της σύνθεσης του άλμπουμ μας έγινε κατά τη διάρκεια της καραντίνας, οπότε σίγουρα οι ηχογραφήσεις έκρυβαν ιδιαιτερότητες, αφού ουσιαστικά κατά τη διάρκειά τους «έδεσε» το τελικό αποτέλεσμα, αφήνοντας με αυτόν τον τρόπο και μια άμεση και live αισθητική - κάτι για το οποίο προσπαθήσαμε πολύ! Αποτέλεσμα όλου αυτού, «Το Κάστρο» με 11 κομμάτια σε σύνθεση του Ερμή και στίχους του Βαλάντη.


4) Όπως αναφέρθηκε, η μουσική σας έχει πολλά στοιχεία από το rock της δεκαετίας του 70. Ποιες είναι οι επιρροές σας ως group, αλλά και του καθενός ξεχωριστά;


Ως μουσικοί αλλά και ως χαρακτήρες κρατάμε πάντα ανοιχτούς τους ορίζοντές μας όσον αφορά τα στυλ και τα ρεύματα όλων των ιδιωμάτων. Φυσικά οι προτιμήσεις μας συγκλίνουν στο ευρύτερο rock πεδίο, με ακούσματα τόσο από κλασική rock και prog του’70 αλλά και πιο πρόσφατα/μοντέρνα παρακλάδια, ψήγματα των οποίων θα εντοπίσετε ως επιρροές μέσα στα κομμάτια μας, όλα προσεκτικά φιλτραρισμένα μέσα από το προσωπικό μας πρίσμα ώστε ο χαρακτήρας της μπάντας να διατηρηθεί ανέπαφος. Ασφαλώς, ως προς την ελληνόφωνη rock, υπήρξαν και υπάρχουν τόσα πολλά αξιόλογα συγκροτήματα, άρα ερεθίσματα για εμάς, που είναι λιγάκι δύσκολο να ξεχωρίσεις κάποια συγκεκριμένα! Ενδεικτικά ίσως θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τους Magic de Spell, Ενδελέχεια, Τα Κίτρινα Ποδήλατα - συγκροτήματα με τα οποία είχαμε την χαρά και την τιμή να μοιραστούμε την σκηνή - και σίγουρα τις Τρύπες και τα Ξύλινα Σπαθιά.


5) Όλοι παίζετε και σε άλλα groups. Μιλήστε μας για αυτά και γενικότερα πως βλέπετε τη σκηνή της πόλης σας;


Το ορμητήριο των The Magic Bus είναι η Λιβαδειά, καθώς εκεί βρίσκεται το προσωπικό μας studio όπου προβάρουμε και συνθέτουμε. Βαλάντης και Πάρης μένουν εκεί, αλλά Ερμής και Ντίνα κατοικούν στην Αταλάντη. Και τα δυο μέρη, παρά τους μικρούς αριθμούς σε πληθυσμό, διαθέτουν ενδιαφέρουσα και ενεργή μουσική σκηνή, κάτι που φαίνεται και στα live της μπάντας όπου αγκαλιάζονται κάθε φορά από ευρύ κοινό!


Ο Βαλάντης με τον Πάρη είναι μέλη των “peculiar three” (hard ‘n’ heavy rock / prog : έχουν κυκλοφορήσει τα “P3culiar”- 2014 και “Leap of Faith”- 2020), και των “Beyondthis Earth” (heavy rock / metal : έχουν κυκλοφορήσει τα “Tales from Beyond this Earth”- 2014, “Universal Fury”- 2016, ενώ ο νέος τους δίσκος έχει ήδη ηχογραφηθεί και βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο στάδιο της μίξης).


Ο Βαλάντης είναι επίσης μέλος των “Redeye Caravan” (dark country : έχουν κυκλοφορήσει το “NostrumRemedium”- 2020, ενώ προχωρά η σύνθεση του νέου τους δίσκου).


Ο Ερμής με την Ντίνα είναι επίσης μέλη των Nox Die (rock / hard rock / heavy metal : μπάντα διασκευών, αλλά και με original υλικό).


Κάθε ένα από τα παραπάνω σχήματα έχει διαφορετική μουσική ταυτότητα από τα υπόλοιπα, αντικατοπτρίζοντας έτσι τις ποικίλες μουσικές μας ανάγκες για δημιουργία και διάθεση για εναλλακτική επικοινωνία μέσω της τέχνης - κρύβουν, δηλαδή, σε… κοινή θέα ένα διαφορετικό κομμάτι της μουσικής μας προσωπικότητας! Ελπίζουμε να το διαπιστώσετε κι εσείς ακούγοντάς τα!


6) Υπάρχει σίγουρα μια ωραία ιστορία πίσω από το εξώφυλλο και θα θέλαμε να τη μοιραστείτε. Όπως επίσης και τα στοιχεία αυτού ή αυτών που είχαν την επιμέλεια.


Το logo της μπάντας, το artwork που ντύνει τους στίχους μας στο βιβλιαράκι του album καθώς και το layout, έγιναν από τον Σωτήρη Κοτσώνη. Το εμπροσθόφυλλο και το οπισθόφυλλο του δίσκου, τα οποία είναι αλληλένδετα και δρουν συμπληρωματικά το ένα με το άλλο, είναι δυο πίνακες ζωγραφικής φιλοτεχνημένοι από τον Ντίνο Αδαμόπουλο. Στον πρώτο βλέπουμε ένα παιδί που ετοιμάζεται να παίξει, φορώντας το αυτοσχέδιο ιπποτικό κράνος του, κρατάει ξύλινη ασπίδα, σπαθί κι αφήνει πίσω του την γκρίζα, άψυχη πόλη. Στον δεύτερο βλέπουμε το παιδί να ξεχύνεται παίζοντας σε ένα κάστρο, σε έναν φανταστικό, κατάδικό του κόσμο στον οποίο ο χρόνος μοιάζει να σταματά. Είναι το σημείο που ο «αναγνώστης» του artwork κατανοεί πως το παιδί συμβολίζει την παιδική μας ηλικία κατά τη διάρκεια της οποίας δεν υπάρχουν περιορισμοί στη φαντασία και το παιχνίδι, παραμένει όμως, δυστυχώς, δέσμια κι αυτή του χρόνου που περνά κι αυτό συμβολίζεται με την αλυσίδα που είναι περασμένη στο πόδι του παιδιού και καταλήγει σε ένα ρολόι…


7) Ποια είναι η ως τώρα εμπειρία σας ως live μπάντα και στο δρόμο; Πως κύλησε η περίοδος της καραντίνας και τι σκοπεύετε να κάνετε από εδώ και πέρα, όσον αφορά το κομμάτι της προώθησης του album;


Τα live δεν είναι βιοποριστικός αυτοσκοπός, αλλά δίψα κι ανάγκη για καλλιτεχνική επικοινωνία και δημιουργία, οπότε η μπάντα αντιμετωπίζει κάθε ένα από αυτά ως μια ξεχωριστή γιορτή: σκληρή δουλειά, πρόβες, απόλαυση της εμφάνισης κι ανυπομονησία για το επόμενο! Από μικρούς χώρους και λιγοστό κοινό, μέχρι μεγάλα φεστιβάλ με χιλιάδες κόσμο, όλα περνούν από το πρίσμα και την αδρεναλίνη της «πρώτης» φοράς! Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, κατά τη διάρκεια της περσινής καραντίνας συνθέσαμε «Το Κάστρο», μια ιδιαίτερα περίεργη διαδικασία αφού ήταν η πρώτη φορά που κάνουμε κάτι τέτοιο όχι απλά από μακριά, αλλά από διαφορετική πόλη ο καθένας! Στα πλαίσια της προώθησής του ακολουθούμε τη «ρομαντική», old school οδό: δίνουμε όσο πιο πολλές συναυλίες μπορούμε, σε όσα περισσότερα μέρη γίνεται ώστε να μας γνωρίσει ο κόσμος πάνω στη σκηνή, να επικοινωνήσουμε μέσα από τη μουσική και να συνταξιδέψουμε με το Μαγικό Λεωφορείο! Φυσικά χαιρόμαστε ιδιαίτερα κι όταν κάποιο webzine μας τιμά με το να μας φιλοξενήσει (καλή ώρα!) με κάποια συνέντευξη ή/και με κάποια παρουσίαση του δίσκου, καθώς με τον τρόπο αυτό μπορούμε να απευθυνθούμε σε ένα ευρύτερο κοινό, πράγμα εξίσου σημαντικό!


8) Από που έχετε έμπνευση για το στιχουργικό κομμάτι; Παρατηρούμε στοιχεία μυθολογίας, αλλά και αναφορές μέχρι και στους Clive Barker και Χοσέ Λουίς Μπόρχες.


Χαιρόμαστε πολύ που τα παρατηρήσατε όλα αυτά! Στιχουργικά υπάρχει μια ευρεία θεματολογική παλέτα. Ο καθένας θα ανακαλύψει μέσα στους στίχους επιρροές και εμπνεύσεις από λογοτεχνία, ποίηση, προσωπικά βιώματα και μυθοπλασία. Σκοπός τους είναι τα ταξιδέψουν τον ακροατή, να εξάψουν το ενδιαφέρον του για αναζήτηση των αναφορών, αλλά και να ταυτιστεί με καταστάσεις και συναισθήματα. Αποστασιοποιούμαστε συνειδητά από πολιτική και κοινωνικά γεγονότα στους στίχους μας, καθώς έχουμε ανάγκη να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα μέσω της τέχνης και πιστεύουμε πως μοιραζόμαστε αυτή την ανάγκη με πολλούς!


9) Τι μουσική και συγκροτήματα ακούτε αυτή την περίοδο;


Ο Βαλάντης, συνεπαρμένος από την περίοδο σύνθεσης που διανύει με τους Redeye Caravan αναζητά πηγές έμπνευσης σε country, folk, americana και στα soundtrack των παλιών western ταινιών. Ο Ερμής πασχίζει να ανακαλύψει τα κρυφά, υποτιμημένα και άγνωστα διαμαντάκια της rock και metal του ’80, η Ντίνα χαλαρώνει με τη φωνή του Andrea Bocelli, ενώ ο Πάρης συνεχίζει να πατάει το repeat στον πρόσφατο δίσκο των Iron Maiden…


10) Πείτε μας δυο λόγια για την "Ψυχοστασία". Στιχουργικά μοιάζει πολύ ενδιαφέρον, ενώ το βασικό riff από τη μέση και μετά, είναι πραγματικά απολαυστικό..


Η αρχαία Αίγυπτος και οι μυθολογίες της γοήτευαν τον Βαλάντη από μικρό παιδί. Στο κομμάτι αυτό εμπνεύστηκε από τη δοξασία περί της ζύγισης των ψυχών των ανθρώπων σε πλάστιγγα (ψυχοστασία), που ως ιδέα απαντάται στην αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία ως κρίση των νεκρών, και δημιούργησε μια ιστορία που μοιάζει με παραμύθι: Σαν μέσα σε όνειρο μια ψυχή χάθηκε στην πορεία της προς τον άλλο κόσμο και περιπλανήθηκε σε μέρη της περιοχής για διάστημα τόσων ετών που ξέχασε την προγενέστερη ύπαρξή της κι αφομοίωσε διαφορετικές ταυτότητες για κάθε εποχή, μέχρι να ξαναβρεί τον δρόμο της. Σε μια πιο σκοτεινή προσέγγιση, ο ακροατής θα μπορούσε ίσως να αναγνώσει όλο αυτό το σκηνικό ως μια αλληγορία, ένα αποκύημα φαντασίας κάποιου έγκλειστου σε ίδρυμα ή δέσμιου του ίδιου του του μυαλού, ο οποίος αναζητά την επιστροφή στη συνειδητότητα… Θα αφήσουμε την τελική ερμηνεία των στίχων και του συμβολισμού στον καθένα και στην καθεμία που θα ακούσει το κομμάτι - εκεί έγκειται και η μαγεία της ποίησης κάθε φορά, άλλωστε!


11) Σε ποιο μουσικό χωροχρόνο θα θέλατε να ζείτε τόσο ατομικά όσο και ως The Magic Bus;


Συγκεκριμένα με το Μαγικό Λεωφορείο θα ταίριαζε πολύ να γυρνούσαμε τον χρόνο πίσω στα τέλη ’80, αρχές ’90 και να μοιραζόμασταν τη σκηνή με όλα αυτά τα ιστορικά συγκροτήματα που έλαμψαν εκείνη την εποχή κι έφεραν το ελληνόφωνο rock σε νέα ύψη, αναδεικνύοντάς το! Ατομικά, αλλά και πάλι σαν μπάντα, θα θέλαμε να ζήσουμε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 ώστε να… προλάβουμε τους Beatles, χαχα! Η αλήθεια είναι ότι θα μας αρκούσε μια μικρή, ουτοπική φούσκα στον χωροχρόνο όπου θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε χωρίς κοινωνικές, οικονομικές, υγειονομικές και λοιπές δυσκολίες και καταστάσεις που περνάμε αυτά τα τελευταία χρόνια…



11) Ποιο είναι το στίγμα ενός συγκροτήματος σαν τους The Magic Bus στη σύγχρονη μουσική πραγματικότητα, τόσο σε γενικό επίπεδο όσο και στον Ελλαδικό χώρο;


Υπάρχει μια ιδιαίτερη άνθιση στην ελληνική σκηνή (ελληνόφωνη κι αγγλόφωνη) τα τελευταία χρόνια με τρομερές νέες μπάντες που τα πηγαίνουν περίφημα εντός αλλά κι εκτός της χώρας! Τώρα, ως προς την προσοχή που μπορεί να λάβει μια rock προσπάθεια στις μέρες μας, το «στίγμα» αν θέλετε, και δη στην ελληνική πραγματικότητα… έστω και μόνο καλλιτεχνικά, παραμένει δύσκολο για μια μπάντα να επιβιώσει - χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν αξίζει να το προσπαθήσει. Κάπου εδώ εμφανίζεται ξεκάθαρα κι ο σημαντικός ρόλος που παίζει ο Τύπος και το κατά πόσο θα ενδιαφερθεί να υποστηρίξει προσπάθειες νέων καλλιτεχνών αναλαμβάνοντας τον ρόλο του διαμεσολαβητή ώστε να φτάσουν νέες μουσικές σε περισσότερα αυτιά! Το βέβαιο είναι πως η rock μουσική στη χώρα μας έχει παρελθόν, παρόν και σίγουρα μέλλον, καθώς κάποια από τα βασικά χαρακτηριστικά γνωρίσματά της είναι η εξέλιξη κι ο πειραματισμός! Είτε, λοιπόν, η μπάντα βρίσκεται κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας είτε όχι, το μόνο σίγουρο είναι πως θα συνεχίσει να rockάρει!!!


- Τα τελευταία λόγια δικά σας. Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη!


Θα θέλαμε, με τη σειρά μας, να σας ευχαριστήσουμε για τη φιλοξενία και την ωραία μας κουβέντα! Είστε πάντα ευπρόσδεκτοι στη Facebook σελίδα μας, στο YouTube κανάλι μας, στα Bandcamp, Soundcloud καθώς και τις υπόλοιπες γνωστές μουσικές πλατφόρμες, ώστε να τα λέμε διαδικτυακά μέχρι να τα πούμε κι από κοντά σε κάποια συναυλία μας! Καλή δύναμη σε όλους/ες και… support your local scene! Έχει πολλά να πει και σίγουρα πολλά να δώσει, αρκεί να της δοθεί ο απαραίτητος χρόνος και προσοχή!!!


Μπάμπης Καλογιάννης




45 Προβολές0 Σχόλια