Worst to Best : Twisted Sister

Μία υπενθύμιση (περί αυτού πρόκειται) της σπουδαίας δισκογραφίας των θρύλων Twisted Sister.

Γράφει ο Μπάμπης Καλογιάννης


Συγκεντρώθηκαν κάποια στιγμή στα early 70s στα περίχωρα της Νέας Υόρκης. Με συνεχείς εμφανίσης στα τοπικά clubs, με το punk και τη disco να μεσουρανούν, έφτιαξαν αργά αλλά σταθερά το fan base τους, με το εκρηκτικό μίγμα hard rock της εποχής, με στοιχεία horror. Το μέλλον θα ήταν δικό τους. Μέσα σε λίγα χρόνια, με πέντε studio albums, και έναν από τους καλύτερους frontmen που είδαν ποτέ οι fans, το συγκρότημα κατάφερε μέχρι σήμερα να βρίσκεται ανάμεσα στους πλέον αγαπημένους κοινού και κριτικών, κατάφερε οι επιτυχίες τους να χρησιμοποιούνται από αθλητικές ομάδες, πολιτικούς και ακτιβιστές, εξασφάλισε μια θέση στο πάνθεον των ηρώων του rock ολόκληρου. Ήταν (είναι) οι Twisted Fuckin Sister.


Δε θα είναι ένα τυπικά Worst to Best αυτό, ουσιαστικά πρόκειται για παρουσίαση πέντε πολύ καλών έως κλασικών δίσκων, albums που διαφέρουν στα σημεία, αλλά στο σύνολο συνθέτουν τη μεγάλη εικόνα που είναι η δημιουργία και η καθιέρωση του μύθου. Ο πολύς Dee Snider, οι Eddie Ojeda και Jay Jay French σε ένα από τα πλέον σπουδαία κιθαριστικά δίδυμα, ο Mark Mendoza, ο μακαρίτης βομβαρδιστής των τυμπάνων AJ Pero, όλοι μαζί αποτέλεσαν και αποτελούν κομμάτι της ιστορίας. Το γιατί θα το αναλύσουμε στις παρακάτω γραμμές. Αφήνοντας έξω, για ευνόητους λόγους τα Still Hungry (επανηχογράφηση) και A Twisted Christmas.


Njoy!


Love is for Suckers (1987)


Τα προβλήματα δεν μπορούν να κρυφτούν κάτω από τον καλογυαλισμένο ήχο του Love is for Suckers, το οποίο νομοτελειακά αποτελεί την τελευταία studio δουλειά των Twisted Sister με original υλικό. Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για κακό δίσκο, ωστόσο γίνεται φανερό πως οι Twisted Sister βρίσκονται έξω από τα νερά τους, έχουν μαλακώσει την προσέγγιση τους και παίζουν σε ένα γήπεδο στο οποίο διάφοροι άλλοι μπορούσαν να προσφέρουν πολύ ποιοτικότερες δουλειές. Παρότι ο δίσκος ξεκινάει με μια δυνατή τριάδα, από την οποία φυσικά ξεχωρίζει το ομώνυμο (διασκευή στις Poison Dollys), στη συνέχεια το υλικό χωρίς να είναι αδιάφορο αποτελεί φανερά μια προσέγγιση στα χωράφια των Crue, Poison και άλλων, με τραγούδια που καλώς ή κακώς πολύ δύσκολα θα μπουν σε λίστα με τα καθημερινά ακούσματα κάποιου. Ειδικά εν έτει 1987 όπου οι αντίστοιχες επιλογές ήταν άφθονες. Ο Joey Franco άκουσε πολλά, ως αντικαταστάτης του AJ Pero, παραμένει μέχρι σήμερα ένας πολύ καλός τεχνικά drummer (εξαιρετικό και το εκπαιδευτικό DVD του).


Come Out and Play (1985)


Οι Twisted Sister έχουν πατήσει κορυφή με τον προηγούμενο τους δίσκο, και ως γνωστόν είναι πιο δύσκολο να διατηρηθείς εκεί παρά σε πρώτη φάση να φτάσεις. Παρά το γεγονός ότι ο ομώνυμος ύμνος αποτελεί μία από τις πιο "ψαρωτικές" εισαγωγές σε δίσκο του πρώτου μισού των 80s, η συνέχεια χαρακτηρίζεται άνιση, από τη μία με ύμνους όπως τα Fire Still Burns και Kill or Be Killed, από την άλλη με τραγούδια που ενώ δεν έχουν κάτι ιδιαίτερα μεμπτό, δείχνουν να ψάχνουν τη θέση τους μέσα στο δίσκο και σίγουρα απέχουν από το υψηλότατο επίπεδο πρηγουμένων albums. Η συμμετοχή του Alice Cooper στο Be Chrool to your Scuel αποτελεί σημαντικό bonus για το δίσκο και την μπάντα, ενώ η διασκευή σε pop επιτυχία των 60s (Leader of the Pack), δείχνει να κερδίζει το στοίχημα. Σε κάθε περίπτωση όμως, οι Twisted Sister δείχνουν να ακροβατούν ανάμεσα στην επιτυχία που είχαν τότε στην τσέπη τους και σε ένα αβέβαιο (όπως αποδείχτηκε) μέλλον.


You Can't Stop Rock n Roll (1983)


Δεύτερη δουλειά για το συγκρότημα, το οποίο πλέον δείχνει να σχηματίζει τη δική του μουσική ταυτότητα. Πατώντας στον τραχύ ήχο του ντεμπούτου και ενσωματώνοντας με μαεστρία τα όποια mainstream στοιχεία, οι Twisted Sister παρουσιάζουν έναν εξαιρετικό δίσκο με τους ύμνους να διαδέχονται ο ένας τον άλλον, έναν δίσκο που πολύ άνετα ακούγεται από την αρχή χωρίς κανένα skip. Πολλώ δε μάλλον όταν η κατακλείδα αποτελεί μία εκ των σπουδαιότερων συνθέσεων τους, έναν αθάνατο rock n roll ύμνο που ακούγεται με το ίδιο πάθος σήμερα όπως και πριν από 39 χρόνια. Πέρα από το ομώνυμο You can't stop rock n roll, το album ξεχωρίζει για τον biker ύμνο Ride to Live, Live to Ride, αλλά και για τραγούδια όπως το (κλασικό σίγουρα) εισαγωγικό The Kids are Back και το The Power and the Glory, τα οποία και μεμονωμένα αλλά και ως σύνολο, δείχνουν μία σπουδαία ομοιομορφία, προσιτή για το αυτί της μεγαλύτερης μερίδας του κόσμου, φυσικά δε με το καταιγιστικό τελείωμα που όλοι γνωρίζουμε..


Under the Blade (1982)


Οι Twisted Sister παρουσιάζονται στο ευρύ κοινό. Το εξώφυλλο δείχνει πέντε αγριεμένες ανδρόγυνες μορφές. Το εισαγωγικό What you don't know (sure can't hurt you) δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης. Μπαρουτοκαπνισμένοι από τα μικρά clubs του Brooklyn και συναφών περιοχών, οι TS παρουσιάζουν ένα πακέτο από εκρηκτικά τραγούδια, δείχνουν δε να πήραν το ποιοτικότερο hard & heavy από τα 70s και να το έβαλαν στη μπετονιέρα. Κιθάρες σε πρώτο πλάνο, ένας οργισμένος Dee Snider να βροντοφωνάζει παρών, μια σειρά από ύμνους οι οποίοι δε δείχνουν ιδιαίτερη διάθεση για εμπορική απήχηση, κάτι που μάλλον είναι το ζητούμενο και κάνει το Under the Blade τόσο αγάπητο, ανάμεσα στους fans του group. Run for your life, Sin after Sin και Shoot Em Down πιάνουν τον ανυποψίαστο αναγνώστη από το γιακά και τον ταρακουνάνε για τα καλά, ενώ το ομώνυμο αποτελεί μέχρι σήμερα την απόλυτη μεταλλική πρόταση των Twisted Sister, γίνεται δε ακόμα καλύτερο αν παρακολουθήσει κανείς κάποιο live της εποχής...


Stay Hungry (1984)


Η εμπειρία των δύο προηγούμενων δίσκων είναι φανερή και έτσι με περίσσεια άνεση, οι Twisted Sister αγγίζουν το τέλειο στο τρίτο studio album τους, Stay Hungry. Δεν είναι μόνο η αλληλουχία των τραγουδιών που κάνει το album ιδιαίτερα συμπαγές και ευήκουστο. Δεν είναι καν πως σαν σύνολο σίγουρα ξεπερνάει ποιοτικά οτιδήποτε άλλο κυκλοφόρησε το γκρουπ. Είναι κυρίως ότι υπάρχουν τραγούδια και στιγμές για τα οποία η συχνή φράση larger than life δείχνει να ωχριά. Το ομώνυμο και το Burn in Hell, ένα καταιγιστικό Street Justice, μία από τις πλέον πανέμορφες μπαλάντες που ακούσαμε στο The Price, ένα SMF φόρος τιμής στους fans τους, ακόμα και το αργόσυρτο The Beast έχει εκεί έξω τους fans του. Φυσικά last but not least, ένας από τους αιώνιους ύμνους αυτής της μουσικής, το τραγούδι που έβαλε το συγκρότημα σε κάθε σπίτι και έκτοτε χρησιμοποιήθηκε για κάθε ευγενή (δυστυχώς πολλές φορές και μη) σκοπό. Για τους έξω, οι Twisted Sister είναι το We're not gonna take it. Για εμάς φυσικά, αποτελούν πολλά περισσότερα.

63 Προβολές0 Σχόλια